எரிக் ஹோப்ஸ்பாமின் ஆபத்தான நற்பெயர்
ரஷ்ய புரட்சியின் ஆண்டான 1917 இல் பிறந்து 2012 இல் 95 வயதில் இறந்த வரலாற்றாசிரியர் எரிக் ஹோப்ஸ்பாம் ஒரு ஸ்டாலினிஸ்டாக பரவலாகக் கருதப்பட்டார், அவர் ஈபி தாம்சன் மற்றும் கிறிஸ்டோபர் போன்ற பிற மார்க்சிய வரலாற்றாசிரியர்களைப் போலல்லாமல் ஹில் , (ஒருபோதும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் உறுப்பினர் பதவியை ராஜினாமா செய்யவில்லை), கம்யூனிச நோக்கத்திற்காக அவர் அர்ப்பணித்ததற்கு எந்த வருத்தத்தையும் வெளிப்படுத்தவில்லை.
அவரது நீண்ட வாழ்க்கையின் பிற்பகுதியில், அவர் அநேகமாக உலகின் புகழ்பெற்ற வரலாற்றாசிரியராக இருந்தார், அவரது புத்தகங்கள் 50 க்கும் மேற்பட்ட மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு உலகம் முழுவதும் மில்லியன் கணக்கான பிரதிகள் விற்றன (எடுத்துக்காட்டாக பிரேசிலில் மட்டும் ஒரு மில்லியன்). 1995 ஆம் ஆண்டில் பிபிசி அவரை டெசர்ட் ஐலேண்ட் டிஸ்க்குகள் என்ற வானொலி நிகழ்ச்சிக்கு அழைத்தபோது , தொகுப்பாளர் சூ லாலே அவரை "பேராசிரியர் ஹாப்ஸ்பாம்" என்று தொலைவில் உரையாற்றினார், அவரது புத்தகங்களை அதிகமாகவோ அல்லது குறைவாகவோ குறிப்பிடாமல் விட்டுவிட்டார், மேலும் கம்யூனிசத்திற்கான அவரது வாழ்நாள் முழுவதும் அர்ப்பணிப்புடன் தனது கவனத்தை ஈர்த்தார். நிரல் வழக்கமான வசதியான அரட்டையிலிருந்து ஒரு விரோத விசாரணையாக அது மாறியது.
20 ஆம் நூற்றாண்டின் அவரது விற்பனையான வரலாற்றின் பல மதிப்புரைகள், தி ஏஜ் ஆஃப் எக்ஸ்ட்ரீம்ஸ் , 30 மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட ஒரு படைப்பு, ஸ்டாலினிசத்தின் தீமைகளை குறைத்து சொன்னதாக குற்றம் சாட்டியது, மேலும் கம்யூனிச எதிர்ப்பு பிரெஞ்சு வரலாற்றாசிரியர்களான பியர் நோரா மற்றும் பிரான்சுவா ஃபியூரெட் பிரான்சில் அதன் வெளியீட்டைத் தடுப்பதில் வெற்றிகரமாக, அமைய அது இறுதியில் பெல்ஜியத்தை தளமாகக் கொண்ட ஒரு தெளிவற்ற பதிப்பகத்தால் பிரெஞ்சு மொழியில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.
'ஸ்டாலினிஸ்ட்" என்ற லேபிள் தனது வாழ்க்கை முழுவதும் ஹோப்ஸ்பாமைப் பிடித்துக் கொண்டது மற்றும் அவரது வாழ்க்கையை பல வழிகளில் பாதித்தது. பனிப்போர் முறையாகத் தொடங்குவதற்கு முன்பே, அது அவருக்கு பிபிசியுடன் வேலை கிடைப்பதைத் தடுத்தது. 1945 ஆம் ஆண்டில், அவர் ஒரு முழுநேர பதவிக்கு கல்வி ஒளிபரப்புகளை உருவாக்க விண்ணப்பித்தார், படைவீரர்கள் நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு பொதுமக்கள் வாழ்க்கையை சரிசெய்ய உதவுகிறார்கள். பிபிசி அவரை "மிகவும் பொருத்தமான வேட்பாளர்" என்று கண்டறிந்தது, ஆனால் இந்த நியமனம் MI5 ஆல் விரைவாக வீட்டோ செய்யப்பட்டது. ஹோப்ஸ்பாம், "பிரச்சாரத்தை பரப்புவதற்கும் கம்யூனிஸ்ட் ஆட்சேர்ப்பு பெறுவதற்கும் அவர் பெறும் எந்த வாய்ப்பையும் இழக்க வாய்ப்பில்லை" என்று எச்சரித்தது.
1947 வாக்கில் அவர் லண்டனில் உள்ள பிர்க்பெக் கல்லூரியில் வரலாற்றில் விரிவுரையாளராக வேலைவாய்ப்பைப் பெற முடிந்தது, பின்னர் இடதுசாரிகளுக்கு ஒரு புகலிடமாக இருந்தது, அவர்களின் அரசியல் கருத்துக்கள் காரணமாக கல்வித் தொழில்கள் சிரமங்களுக்குள்ளாகின. அவர் சில சிறப்பு கல்விக் கட்டுரைகளைத் தயாரித்திருந்தாலும், பிபிசியில் அவரது வாழ்க்கையைத் தடுத்த அதே மாதிரியான சந்தேகங்களால் அவரது பிற வெளியீட்டுத் திட்டங்கள் விரக்தியடைந்தன. 1955 ஆம் ஆண்டில், தி ரைஸ் ஆஃப் தி கூலி-தொழிலாளியின் புத்தகம் இரண்டு அநாமதேய கல்வி விமர்சகர்களின் பரிந்துரையின் பேரில் நிராகரிக்கப்பட்டது, அது மார்க்சிஸ்ட் என்பதால் அது புறநிலை இல்லாததைக் கண்டறிந்தது. புத்தகம் இன்றுவரை வெளியிடப்படவில்லை.
பொருளாதார வரலாற்றாசிரியராக புகழ் பெற்ற போதிலும், ஹோப்ஸ்பாம் நீண்ட காலமாக பிர்க்பெக்கில் பதவி உயர்வு பெற முடியவில்லை. ஆக்ஸ்போர்டு மற்றும் கேம்பிரிட்ஜில் பொருளாதார வரலாற்றில் கல்விப் பதவிகளுக்கான அவரது விண்ணப்பங்கள் அரசியல் அடிப்படையில் நிராகரிக்கப்பட்டன. 1972 ஆம் ஆண்டில், பிபிசியுடனான அவரது பிரச்சினைகள் அமெரிக்கா வியட்நாம் போரை ஏன் இழக்கிறது என்ற ஒளிபரப்பிற்குப் பிறகு மீண்டும் தோன்றியது, இது ஒரு தனிப்பட்ட பார்வை என்ற தொடரின் ஒரு பகுதியாக வழங்கப்பட்டது, வியட்நாமிய காரணத்திற்கான ஆதரவின் காரணமாக சிக்கலில் சிக்கியது. ஒரு முன்னாள் பிரிட்டிஷ் உளவுத்துறை அதிகாரியால் கண்டனம் செய்யுமாறு அமெரிக்கர்கள் பிபிசிக்கு அழுத்தம் கொடுத்தனர், அவர் அமெரிக்கா போரை இழக்கவில்லை என்று சற்றே நம்பமுடியாமல் வாதிட்டார். நிச்சயமாக, கம்யூனிசத்திற்கு விரோதம், ஹோப்ஸ்பாம் சுட்டிக்காட்டியபடி, பிரிட்டனில் அமெரிக்காவை விட மிகவும் லேசானது. ஆனாலும், அது அவருடைய வாழ்க்கையில் தெளிவாகக் காணக்கூடிய விளைவைக் கொடுத்தது.
ஹோப்ஸ்பாம் உண்மையில் ஆபத்தான கம்யூனிஸ்ட், ஸ்ராலினிச மன்னிப்புக் கலைஞர், வருத்தப்படாத கடுமையான மார்க்சிஸ்ட்டாக இருந்தாரா? தன்னுடைய சுயசரிதையில் ஒரு கவனமாக வாசிப்பு, சுவாரஸ்யமான டைம்ஸ் , 2002 ஆம் ஆண்டில் பதிப்பிக்கப்பட்ட, அதே அவரது மற்ற வெளியிடப்பட்ட பணிகளில், இந்த சாதாரணமான விரட்ட நிறைய செய்வேன். ஆனால் டைரிகள், கடிதங்கள் மற்றும் வெளியிடப்படாத தனிப்பட்ட நினைவூட்டல்கள் உள்ளிட்ட ஏராளமான தனியார் ஆவணங்களில் தான் உண்மையான பதில்கள் காணப்படுகின்றன. பல தசாப்தங்களாக MI5 அவர் மீது வைத்திருக்கும் பல கோப்புகள் உட்பட பிற ஆதாரங்களால் அவை கூடுதலாக வழங்கப்படலாம். இந்த பொருள் சொல்லும் கதை என்ன?
ஹோப்ஸ்பாமுக்கு எதிரான சில தப்பெண்ணங்கள் அவர் எப்படியாவது பிரிட்டிஷ் இல்லை என்ற உணர்வை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தன (கேம்பிரிட்ஜ் உளவாளிகள் போன்ற நாட்டின் உண்மையான எதிரிகளுக்கு மாறாக, அவர்கள் பொதுப் பள்ளிகளில் பட்டம் பெற்றவர்கள், எனவே சந்தேகத்திற்கு மேல்). அலெக்ஸாண்ட்ரியாவில் பிறந்த இவர் தனது குழந்தைப் பருவத்தை வியன்னாவில் கழித்திருந்தார். இது ஸ்தாபன வட்டங்களில் சந்தேகத்தைத் தூண்டியது. அவர் தோற்றத்தில் யூதராகவும் இருந்தார், அவரது நற்பெயருக்கு எதிரான ஒரு கறுப்பு அடையாளமாக இருந்தது (ஒரு சிறப்பு கிளை அறிக்கை அவரது மாமா ஹாரியை விவரித்தார், அவருடன் அவர் பதின்ம வயதிலேயே ஒரு காலம் வாழ்ந்தார், “ஒரு மோசமான, விமர்சன வகை நபர், கடுமையான பேச்சு, பாதி தோற்றத்தில் யூதர், நீண்ட மூக்கு, கூந்தல் மற்றும் நீல நிற கண்கள் கொண்டவர் ”).
ஹிட்லரிடமிருந்து தப்பிப்பதற்காக 1933 ஆம் ஆண்டில் ஜெர்மனியிலிருந்து இங்கிலாந்திற்கு தனது குடும்பத்தினருடன் தப்பி ஓடிய ஒரு அகதி ஹோப்ஸ்பாம் என்று பரவலாக கருதப்படுகிறது. உண்மையில் அவரது தந்தை பிரிட்டிஷ், எனவே அவர் பிறப்பால் ஒரு பிரிட்டிஷ் குடிமகன். ஆர்வமுள்ள ஆங்கிலோபில் மற்றும் தொழில்முறை மொழிபெயர்ப்பாளரான அவரது தாயார், வியன்னாவிலுள்ள தங்கள் வீட்டில் ஆங்கிலம் பேசப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். பள்ளியில் சக மாணவர்களால் அவர் "ஆங்கில சிறுவன்" என்று அழைக்கப்பட்டார். எவ்வாறாயினும், கம்யூனிச நோக்கத்திற்கான அவரது ஆரம்பகால உறுதிப்பாட்டைப் பற்றி எந்த சந்தேகமும் இல்லை. 1931 ஆம் ஆண்டில், அவரது பெற்றோர் (மாரடைப்பிலிருந்து அவரது தந்தை, காசநோயிலிருந்து அவரது தாயார்) அகால மரணம் அடைந்ததைத் தொடர்ந்து அவர் மாமா மற்றும் அத்தை ஆகியோருடன் பேர்லினில் வசிக்க அனுப்பப்பட்டபோது, அவர் ஒரு சூடான அரசியல் சூழ்நிலையை எதிர்கொண்டார், இது இளைஞர்களை அப்பட்டமாக வழங்கியது கம்யூனிசத்திற்கும் நாசிசத்திற்கும் இடையிலான தேர்வு. தாராளவாத யூத குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஆங்கில சிறுவனாக,
ஆனால் அவர் தேர்வு செய்வதற்கு வேறு, தனிப்பட்ட காரணங்கள் இருந்தன, அவர் ஏன் பேர்லினில் வாங்கிய கம்யூனிச கொள்கைகளை ஒருபோதும் கைவிடவில்லை என்பதை விளக்க உதவும் காரணங்கள். அவர் வியன்னாவில் வளர்ந்த ஜென்டீல் வறுமை மற்றும் பெர்லினில் உள்ள அவரது மாமாவின் பரிதாபகரமான நிதி நிலைமை, ஜேர்மன் வணிகங்களில் வெளிநாட்டு ஊழியர்களின் எண்ணிக்கையை கட்டுப்படுத்தும் சட்டங்களின் விளைவாக மந்தநிலையில் தனது வேலையை இழந்தவர், அவரது உயர்நிலைப் பள்ளியில் சக மாணவர்களின் செழிப்பு. அவரது இழிவான தோற்றம் மற்றும் அவர் வாழ்ந்த நெருக்கடியான சூழ்நிலைகள் குறித்து அவர் வெட்கப்பட்டார். "இதை முழுவதுமாக திருப்புவதன் மூலம் மட்டுமே," அவர் தனது நாட்குறிப்பை ஒப்புக்கொண்டார், "அதைப் பற்றி பெருமிதம் கொள்வதால் நான் அவமானத்தை வென்றேன்." கம்யூனிஸ்டுகளின் உண்மையான ஈர்ப்பு என்னவென்றால், அவர்கள் வறுமையை ஒரு நல்லொழுக்கமாக மாற்றினர்.
இவற்றில், அவரது பதின்வயது ஆண்டுகளில், அவரது பெற்றோரின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து, ஹோப்ஸ்பாம் குடும்ப உணர்வைத் தேடும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தார், மேலும் அவர் மாமா மற்றும் அத்தை ஆகியோருடன் வாழ்வதன் மூலம் ஓரளவு திருப்தி அடைந்தார். சிறிது காலத்திற்கு அவர் அதை சாரணர்களின் சாத்தியமற்ற வடிவத்தில் கண்டார், ஆனால் கம்யூனிச இயக்கம் தான் இந்த ஆழ்ந்த உணர்ச்சி தேவைகளை பூர்த்தி செய்தது. அவர் ஒரு சில அடிப்படை மார்க்சிய நூல்களைப் படித்தார், சோசலிச பள்ளி மாணவர் கழகத்தின் செயல்பாடுகளில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டார், மேலும் 1933 ஜனவரி 25 அன்று பேர்லினில் நடந்த கடைசி பெரிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி ஆர்ப்பாட்டத்தில் பங்கேற்றார். சில நாட்களுக்குப் பிறகு, ஹிட்லர் அதிபராக நியமிக்கப்பட்டார். கம்யூனிஸ்டுகளுக்கும் யூதர்களுக்கும் வாழ்க்கை பெருகிய முறையில் ஆபத்தானது. ஆனால் அரசியல் காரணங்களை விட பொருளாதாரத்திற்காகவே, ஹோப்ஸ்பாமின் மாமா சிட்னி குடும்பத்தை பிரிட்டனுக்கு மாற்ற முடிவு செய்தார், மற்றொரு வணிக முயற்சி தோல்வியடைந்த பின்னர், இந்த முறை பார்சிலோனாவில். ஹோப்ஸ்பாமின் உறவினர்கள் பலர் தோல்வியுற்ற வணிகர்களாக இருந்தனர், அவர் முதலாளித்துவத்தில் எதிர்காலத்தைப் பார்த்ததில் ஆச்சரியமில்லை.
ஜேர்மன் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி 1932 இன் இறுதியில், நாஜிக்கள் ஆதரவை இழக்கத் தொடங்கியபோதும் தொடர்ந்து வளர்ந்து வந்தது. தேசிய சட்டமன்றத்தில் 100 பிரதிநிதிகள் இருந்த ஒரு இயக்கம் இங்கே இருந்தது. கிரேட் பிரிட்டனின் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை ஹோப்ஸ்பாம் சந்தித்தபோது, வேறுபாடு அதிகமாக இருக்க முடியாது. 1935 வரை வெஸ்ட்மின்ஸ்டரில் ஒரு எம்.பி. கூட இல்லாததால், ஒரு பிரிவை விட சற்று அதிகமாக இருந்த ஒரு உறுப்பினர், அது ஹோப்ஸ்பாமை குறைந்தது ஈர்க்கவில்லை. மேலும் என்னவென்றால், இது புத்திஜீவிகளுக்கு நேரமில்லாத ஒரு ஆக்கிரோஷமான தொழிலாள வர்க்க அமைப்பு. ஒவ்வொரு நாளும் வீட்டில், ஜெர்மன் மொழியில் தனது நாட்குறிப்புகளை எழுதி, ஹோப்ஸ்பாம் அது தனக்கு இல்லை என்று முடித்தார். அவர் கூறியது போல், "நான் ஒரு அறிவுஜீவி" என்று அவர் ஏற்கனவே சுய உணர்வுடன் முடிவு செய்திருந்தார். அவர் வழக்கத்திற்கு மாறாக புத்திசாலி என்பதை அவர் உணரத் தொடங்கினார், ஆனால் அவர் உடல் ரீதியாக அழகற்றவர் என்ற உணர்வால் அவர் ஏற்கனவே வேட்டையாடப்பட்டார். அவரது உறவினர் டெனிஸ் அவரிடம் கொடூரமாக "பாவத்தைப் போல அசிங்கமானவர், ஆனால் உங்களுக்கு ஒரு மனம் இருக்கிறது" என்று கூறினார். அனைத்து முக்கிய மார்க்சிய நூல்களையும் ஹாப்ஸ்பாம் வாரந்தோறும் படிக்கத் தொடங்கினார். "லெனினியத்தில் நீங்களே மூழ்கிவிட்டீர்கள்" என்பது தனக்குத்தானே அவர் எழுதிய குறிப்பு. "இது உங்கள் இரண்டாவது இயல்பாக மாறட்டும்." லெனினின் 12 பக்கங்களைப் படித்த பிறகு அவர் தனது நாட்குறிப்பில் குறிப்பிட்டார்: “அது என்னை எப்படி உற்சாகப்படுத்துகிறது, என் மனதைத் துடைக்கிறது. நான் பின்னர் ஒரு நல்ல மனநிலையில் இருந்தேன். " போன்ற படைப்புகள் மூலம் உழுதபின் பெரும்பாலான மக்கள் உணரும் உணர்வு இதுவல்ல ”லெனினின் 12 பக்கங்களைப் படித்த பிறகு அவர் தனது நாட்குறிப்பில் குறிப்பிட்டார்:“ அது என்னை எப்படி உற்சாகப்படுத்துகிறது, என் மனதைத் துடைக்கிறது. நான் பின்னர் ஒரு நல்ல மனநிலையில் இருந்தேன். " போன்ற படைப்புகள் மூலம் உழுதபின் பெரும்பாலான மக்கள் உணரும் உணர்வு இதுவல்ல ”லெனினின் 12 பக்கங்களைப் படித்த பிறகு அவர் தனது நாட்குறிப்பில் குறிப்பிட்டார்:“ அது என்னை எப்படி உற்சாகப்படுத்துகிறது, என் மனதைத் துடைக்கிறது. நான் பின்னர் ஒரு நல்ல மனநிலையில் இருந்தேன். " போன்ற படைப்புகள் மூலம் உழுதபின் பெரும்பாலான மக்கள் உணரும் உணர்வு இதுவல்லபொருள்முதல்வாதம் மற்றும் எம்பிரியோ-விமர்சனம் . ஸ்டாலினைப் பொறுத்தவரை, ஹோப்ஸ்பாம் அவரைப் பற்றி எதுவும் குறிப்பிடவில்லை.
அவர் ஒரு அரசியல் யதார்த்தவாதியாகவும் இருந்தார். 1930 களில் பிரிட்டனில் இடதுசாரிகளின் ஒரே வெகுஜன இயக்கம் தொழிற்கட்சி மட்டுமே, எனவே ஹோப்ஸ்பாம் கம்யூனிஸ்டுகளைத் தவிர்த்து, 1934 ஆம் ஆண்டு உள்ளாட்சித் தேர்தல்களில் தொழிற்கட்சிக்கு உதவ முன்வந்தார் (1945 பொதுத் தேர்தலில் அவர் செய்தது போல்). அவர் தனது நலன்களில் மிகக் குறுகியவராக இருந்தார், முக்கிய லண்டன் காட்சியகங்கள் மற்றும் அருங்காட்சியகங்களைப் பார்வையிட்டார், மற்றும் புனைகதை, கவிதை மற்றும் நாடகத்தின் ஏராளமான படைப்புகளை (ஆங்கிலம், பிரஞ்சு மற்றும் ஜெர்மன் மொழிகளில்) படித்தார், அத்துடன் ஜாஸ் மீதான ஆர்வத்தை வளர்த்துக் கொண்டார். கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் உத்தியோகபூர்வ கலாச்சாரக் கொள்கையால் அது வெறுக்கத்தக்கது.
1936 ஆம் ஆண்டில் கேம்பிரிட்ஜில் உள்ள கிங்ஸ் கல்லூரியில் இளங்கலை பட்டம் பெற்ற பின்னரே இந்த முயற்சிகளின் விரிவாக்கம் அதிகரித்தது. இந்த கட்டத்தில், தொழிற்கட்சி குடியரசை ஆதரிக்கத் தவறியதன் விளைவாக கம்யூனிசத்தில் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கையைக் கண்டறிந்தது. ஸ்பெயினின் உள்நாட்டுப் போர், அவர் இறுதியாக கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் சேர்ந்தார், பல்கலைக்கழகத்தின் சோசலிஸ்ட் கிளப் வடிவத்தில். ஆனால் அவர் விரைவில் கிளப்பின் அரசியல் பிடிவாதத்தால் சலித்துவிட்டார். அவர் அதன் செயல்பாடுகளையும் குறிப்பாக அதன் வழக்கமான புல்லட்டினையும் கண்டுபிடித்தார், இது "தரிசாக" எடிட்டிங் என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டது, எனவே அவர் அதை அரசியல் சாராத மாணவர் கால இடைவெளியில் கிராண்டாவிற்காக கைவிட்டார், முறையாக அதன் ஆசிரியராகவும் ஆனார். இங்கே அவர் சினிமாவைப் பற்றி எழுதுவதற்கான வாய்ப்பைக் கொண்டிருந்தார், ஒரு குறிப்பிட்ட ஆர்வம், ஆனால் முன்னணி கேம்பிரிட்ஜ் கதாபாத்திரங்களின் சுயவிவரங்களைத் தயாரிப்பது மற்றும் அரசியல்வாதிகளைப் பார்ப்பது.
போருக்குப் பிறகு, அவர் கட்சியின் உறுப்பினராகத் தொடர்ந்தார் மற்றும் மத்திய ஐரோப்பாவில் உள்ள சகோதரி கட்சிகளுக்கு ஆதரவளிப்பதில் சில வேலைகளைச் செய்தார், குறைந்தபட்சம் 1940 களின் இறுதியில் ஸ்ராலினிசேஷன் என்ற இரக்கமற்ற செயல்முறைக்கு அவர்கள் பலியாகத் தொடங்கும் வரை. ஆனால் உண்மையில், ஹோப்ஸ்பாம் ஒரு கம்யூனிஸ்ட்டைப் போல ஒருபோதும் நடந்து கொள்ளவில்லை. அவர் ஒரு செயற்பாட்டாளர் அல்ல, கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இலக்கியங்களை தெரு மூலையில் விற்கவில்லை, கம்யூனிஸ்ட் அல்லாத (“முதலாளித்துவ”) வெளியீடுகளுக்காக தவறாமல் எழுதினார், கட்சியின் மறுப்பைப் பெற்றார். அவர் தன்னை ஒரு "இயக்கத்தில் வெளிநாட்டவர்" என்று ஒப்புக்கொண்டார். 1940 களின் பிற்பகுதியிலும் 50 களின் முற்பகுதியிலும் ஒப்பீட்டளவில் குறுகிய கால அமைப்பான கம்யூனிஸ்ட் கட்சி வரலாற்றாசிரியர்கள் குழுவின் (சிபிஹெச்ஜி) பணிகளில் அவரது முக்கிய கவனம் பெரும்பாலும் "தத்துவார்த்த விவாதங்களில்" மட்டுமே இருந்தது. MI5 செயல்பாட்டாளர்கள், லண்டனில் உள்ள கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தலைமையகத்தில் பிழையான உரையாடல்களைக் கண்காணித்தல்,
ஒரு சிறிய "சி" உடன் கம்யூனிசத்தின் ஒரு இலட்சியமாக ஹோப்ஸ்பாம் உறுதிபூண்டிருந்தார், இயக்கத்தின் உண்மையான அரசியலில் தீவிரமாக பங்கெடுப்பதை விட மார்க்சிச கிளாசிக்ஸைப் படிப்பதன் மூலம் அவர் ஒரு இளம் பருவத்திலேயே அதிகம் ஊக்கப்படுத்தினார். 1930 களில் இருந்ததைப் போலவே, கம்யூனிஸ்டுகள் அதிகாரப் போராட்டத்தில் மற்ற இடதுசாரிக் கட்சிகளுடன் ஒத்துழைக்க வேண்டும் என்பதையும் அவர் உறுதியாக நம்பினார்: ஆகவே, 1936 இல் ஒரு சோசலிச மற்றும் தாராளவாத அரசாங்கத்தை ஆதரவுடன் நிறுவிய பிரெஞ்சு மக்கள் முன்னணிக்கு அவரது உற்சாகம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின்.
இருப்பினும், 50 களில், ஒத்துழைப்பதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவாகவே இருந்தன. பிரிட்டிஷ் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி கடுமையாக ஸ்ராலினிசவாதியாக இருந்தது, வெகுஜன ஆதரவு இல்லாமல் இருந்தது. நேரம் செல்ல செல்ல, ஹோப்ஸ்பாமின் அதிருப்தி சீராக வளர்ந்தது. உதாரணமாக, "காஸ்மோபாலிட்டன்களின்" சோதனைகள் அல்லது வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், செக்கோஸ்லோவாக்கியா மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பாவில் உள்ள கம்யூனிச ஆதிக்க நாடுகளில் யூத உறுப்பினர்கள் ஆகியோரின் சோதனைகளைக் காட்டும்போது ஸ்டாலினின் கொள்கைகளை அவர் எவ்வாறு ஆதரிக்க முடியும்? எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவர்களில் ஒரு நல்ல எண்ணிக்கையை அவர் அறிந்திருந்தார், மேலும் அவர்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளில் அவர்கள் நிரபராதிகள் என்பதை அறிந்திருந்தார்.
1953 இல் ஸ்டாலின் இறந்த சிறிது காலத்திலேயே சர்வதேச கம்யூனிச இயக்கம் ஆழ்ந்த நெருக்கடியில் மூழ்கியது. பிப்ரவரி 25, 1956 அன்று, சோவியத் ஒன்றியத்தின் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் 20 வது மாநாட்டில், நிகிதா க்ருஷ்சேவ் ஸ்டாலினைச் சுற்றி வளர்ந்த "ஆளுமை வழிபாட்டு முறை" மற்றும் அவர் செய்த எண்ணற்ற கொலைகள் மற்றும் அட்டூழியங்களுக்காக கண்டனம் செய்தார். உரையின் உள்ளடக்கங்கள் மேற்கு நோக்கிச் சென்றதால், பிரிட்டிஷ் கட்சித் தலைமை அவற்றைப் புறக்கணிக்க முயன்றது. ஆனால் ஏப்ரல் 1956 இல், ஹோப்ஸ்பாம், தாம்சன் மற்றும் ஹில் தலைமையிலான வரலாற்றாசிரியர்களின் குழு, கட்சிக்கு "அனைத்து சோவியத் அரசியல்களுக்கும் கருத்துக்களுக்கும் கடந்தகால விமர்சனமற்ற ஒப்புதலுக்கு" வருத்தம் தெரிவிக்கத் தவறியதற்காக கடுமையான கண்டனத்தை வெளியிட்டது. கட்சி குறிப்பிட்ட கால உலக செய்திகளில் ஒரு உணர்ச்சியற்ற விவாதம் வெடித்தது, குறிப்பாக ஹோப்ஸ்பாம் கட்சியின் கடந்த காலத்துடன் வெளிப்படையான மோதலுக்கு அழைப்பு விடுத்தார், அதன் பிழைகள் மற்றும் பொய்கள். கீழேயிருந்து ஜனநாயக மாற்றத்திற்கு அது திறந்திருக்க வேண்டும் என்று அவர் கோரினார்; மேலே இருந்து ஒரு "கட்சி வரியை" சுமத்துவது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது. அவர் தாமதமான தந்திரோபாயங்களையும், தலைமையின் தெளிவின்மையையும் சந்தித்தார்.
புடாபெஸ்டில் ஸ்ராலினிச ஆட்சி பல மாதங்களாக கல்லெறிந்த பின்னர் வெகுஜன மக்கள் ஆர்ப்பாட்டங்களின் பின்னணியில் 1956 அக்டோபரில் ஒரு தாராளவாத கம்யூனிச அரசாங்கம் ஹங்கேரியில் ஆட்சிக்கு வந்தபோது நெருக்கடி ஆழமடைந்தது. நவம்பர் 4 ஆம் தேதி, மாஸ்கோ ஒரு இராணுவ படையெடுப்புடன் பதிலளித்தது, புதிய ஆட்சியை நசுக்கியது மற்றும் எதிர்க்க முயன்ற குறைந்தது 2,500 ஹங்கேரியர்களைக் கொன்றது. இந்த நிகழ்வுகள், கட்சி புத்திஜீவிகளை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது மற்றும் "அவர்களின் நம்பிக்கை மற்றும் நம்பிக்கையின் மையத்தை துளைத்தது" என்று ஹோப்ஸ்பாம் அறிவித்தார். படையெடுப்பை ஆதரித்த லண்டனில் தலைமைத்துவத்துடன் ஒரு வெளிப்படையான மோதலைத் தவிர்க்க முயன்ற அவர், ஒரு பிற்போக்குத்தனமான வலதுசாரி அரசாங்கம் கையகப்படுத்தும் அச்சுறுத்தலைக் கருத்தில் கொண்டு படையெடுப்பு "ஒரு துன்பகரமான தேவை" என்று ஒப்புக் கொண்டார், ஆனால் "சோவியத் ஒன்றியம் திரும்பப் பெற வேண்டும்" இது முடிந்தவரை அதன் படைகள் ”.
தலைமைத்துவத்தை மறுக்க மறுத்ததால் கட்சிக்குள்ளேயே ஆவேசமான விவாதம் வெடித்தது. MI5 ஆல் கண்காணிக்கப்படும் ஒரு தொலைபேசி உரையாடல் “ஹாப்ஸ்பாம்” ஒரு உறுப்பினரைப் பதிவுசெய்தது, “தலைமையை அகற்றுவதற்கும் புதிய கொள்கையையும் அழைக்க விரும்புகிறது”. கட்சித் தலைவர்கள் மீதான அவரது அணுகுமுறை "போர்க்குணம்" என்று விவரிக்கப்பட்டது. தாம்சன் போன்ற முன்னணி வரலாற்றாசிரியர்கள் சிபிஜிபியிலிருந்து விரக்தியுடன் ராஜினாமா செய்ததால், ஹோப்ஸ்பாம் ஒரு உள்-கட்சி எதிர்ப்பை உருவாக்கும் உரிமையை கோரினார். கட்சியின் ஒரு முன்னணி நபர் அவரை "ஒரு ஆபத்தான பாத்திரம்" என்று அழைத்தார். அவரும் மற்ற வரலாற்றாசிரியர்களும் இன்னொருவர் கூறுகையில், “துப்பு துலங்காத ஏராளமான மோசடிகள், மிகவும் ஆபத்தானவை”. அவர்கள் கோரிய “சுதந்திரங்கள்” “கட்சி அராஜகத்திற்கு” வழிவகுக்கும். சிபிஜிபியின் "நினைவுச்சின்ன மனநிறைவை" தாக்கி ஹோப்ஸ்பாம் பதிலளித்தார். கட்சி பட்ஜெட் செய்ய மறுத்துவிட்டது. அவரும் மற்ற வரலாற்றாசிரியர்களும் “முதுகெலும்பு இல்லாத மற்றும் முதுகெலும்பு இல்லாத புத்திஜீவிகள்”.
ஹோப்ஸ்பாம் அவர்களுடன் பல விஷயங்களில் சென்றார், அவர்களின் குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் புதிய காரணத்திற்காக பங்களித்தார் மற்றும் கட்சிக்கு வெளியே புதிய இடது கிளப்பில் அவர்களுடன் சேர்ந்தார். கட்சித் தாளின் ஆசிரியரான டெய்லி வொர்க்கரின் ஆசிரியர் ஜார்ஜ் மேத்யூஸ், "ஹாப்ஸ்பாமை கட்சியை விட்டு வெளியேறத் தூண்டினால்" அது ஒரு நல்ல விஷயமாக இருக்கும் என்று அறிவித்தார். அவர் எந்தவொரு சந்தர்ப்பத்திலும் "ஒரு வெளிநாட்டவர்". ஹோப்ஸ்பாம் கட்சி தலைமையகத்திற்கு வரவழைக்கப்பட்டு, “அவர் கட்சியில் இருக்க வேண்டும் என்றும், அவரை வெளியேற்றக்கூடிய விஷயங்களைச் செய்யக்கூடாது என்றும் அவர்கள் விரும்பினர். MI5 மானிட்டர் ஹோப்ஸ்பாம், "அவர் ஒருபோதும் வெளியேற விரும்பவில்லை என்று சத்தியம் செய்தார்."
பரிமாற்றம் ஒரு வெளிப்படுத்தும் ஒன்றாகும். கம்யூனிசத்தின் கொள்கைகளுக்கு ஹோப்ஸ்பாமின் ஆழ்ந்த உணர்ச்சிபூர்வமான அர்ப்பணிப்பு, கட்சியின் தொடர்ச்சியான உறுப்பினர்களால் அவருக்கு அடையாளமாக இருந்தது, மீண்டும் முன்னுக்கு வந்தது. 1930 களில் பாசிசத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக கட்சியில் உள்ள பெரும்பாலான புத்திஜீவிகள் கம்யூனிஸ்டுகளாக மாறியிருந்தனர், ஆகவே, போராட்டம் வென்றவுடன், வெளியேறுவது கடினம் அல்ல, ஹோப்ஸ்பாமின் அர்ப்பணிப்பு மிகவும் ஆழமாக சென்றது. ஆயினும்கூட பிரிட்டிஷ் கட்சியின் தவறான ஸ்ராலினிசம் இப்போது அவரை குளிரில் விட்டுவிட்டது.
50 களின் நடுப்பகுதிக்குப் பிறகு, ஸ்பெயின் மற்றும் இத்தாலியின் சீர்திருத்த நோக்குடைய “யூரோ கம்யூனிஸ்ட்” கட்சிகளால் உருவாக்கப்பட்ட மிகவும் மாறுபட்ட மாதிரியை நோக்கி அவர் ஈர்க்கப்பட்டார். 80 களில், அன்டோனியோ கிராம்சியின் கருத்துக்களைப் பின்பற்றி, பிரிட்டிஷ் தொழிற்கட்சி நடுத்தர வர்க்கத்தினருடன் ஒரு கூட்டணியை அடைய வேண்டும் என்று அவர் நம்பினார், ஏனென்றால் பழைய தொழிலாள வர்க்கம் அதன் ஆதரவை நீண்ட காலமாக நம்பியிருந்ததால், இப்போது வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது; இல்லையெனில் பிரிட்டனில் ஜனநாயகம் அழிந்தது. ஒரு ஸ்ராலினிஸ்டாக இல்லாமல், அவர் இப்போது புதிய தொழிற்கட்சியின் தீர்க்கதரிசியாகிவிட்டார். 80 களில் கன்சர்வேடிவ்களால் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட புதிய தாராளமயக் கொள்கைகளை பிளேயர் அவிழ்த்துவிட்டதற்கு வருத்தம் தெரிவித்த போதிலும், அவர் தொழிற்கட்சியின் தலைவரானபோது நீல் கின்னாக் எடுத்துக்கொண்டார், டோனி பிளேயரால் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. ”பிளேயர் மீதான அவரது தீர்ப்பு).
இவை அனைத்தும் ஒரு வரலாற்றாசிரியராக அவரது நடைமுறையை எவ்வாறு பாதித்தன? ஹோப்ஸ்பாமின் கம்யூனிசத்திற்கும் உலகளாவிய புகழுக்கும் அவரது வரலாற்று எழுத்துக்களின் வெற்றிக்கும் ஏதாவது தொடர்பு இருக்கிறதா?
கவனிக்க வேண்டிய முதல் மற்றும் மிக முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், அவரது வரலாற்றுப் படைப்புகள் ஒருபோதும் மார்க்சியவாதி அல்ல. சிலர் கூறியது போல், ஒரு "மத்திய ஐரோப்பிய அறிவுஜீவி" என்பதற்குப் பதிலாக, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவர் பிரெஞ்சு அறிவுசார் கருத்துக்களால், குறிப்பாக அவ்வப்போது அன்னெல்ஸுடன் தொடர்புடைய வரலாற்றாசிரியர்களின் குழுவின் தாக்கங்களால் பாதிக்கப்பட்டார். 1930 களின் பிற்பகுதியில் கேம்பிரிட்ஜில் ஹோப்ஸ்பாமின் வழிகாட்டியாக இருந்த பொருளாதார வரலாற்றாசிரியர் ம oun னியா போஸ்டன் அவரை அன்னெல்ஸின் பணிக்கு அறிமுகப்படுத்தினார், அவர்களின் முன்னணி நபரான மார்க் ப்ளாச்சை கேம்பிரிட்ஜுக்கு அழைத்தார் மற்றும் பல விஷயங்களில் வரலாற்றில் அவர்கள் கொண்டிருந்த நம்பிக்கையை அனைவரையும் உள்ளடக்கிய ஒழுக்கமாக பகிர்ந்து கொண்டார், அரசியல், பொருளாதாரம் மற்றும் சமுதாயத்துடன் மட்டுமல்லாமல் கலைகள் மற்றும் கடந்த கால வாழ்க்கையின் அனைத்து அம்சங்களுடனும் பகுப்பாய்வு ரீதியாக கையாள்வது.
1950 களில் பிரெஞ்சு வரலாற்றுப் பள்ளியுடனான இந்த அறிமுகத்தை ஹோப்ஸ்பாம் ஆழப்படுத்தினார், அவர் பாரிஸில் நீண்ட காலம் கழித்தபோது, அதிருப்தி இடதுசாரி புத்திஜீவிகளுடன் கலந்தார். 1962 இல் வெளியிடப்பட்ட அவரது புத்தகம், புரட்சியின் வயது, அன்னாலஸின் செல்வாக்கை தெளிவாகக் காட்டியது, அதன் வாரிசுகள் தி ஏஜ் ஆஃப் கேபிடல் மற்றும் தி ஏஜ் ஆஃப் எம்பயர். அவரது எழுத்துக்கு குறிப்பாக பரந்த முறையீடு அளித்தது என்னவென்றால், மார்க்சிச விளக்கங்களுக்கான அதன் கடன்பாடு, தெளிவு மற்றும் சக்தியுடன் பயன்படுத்தப்பட்டது மற்றும் பல மொழிகளில் வியக்கத்தக்க வகையில் பரவலான மூலங்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட எடுத்துக்காட்டுகள் மற்றும் ஆதாரங்களுடன் விளக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கே, ஐரோப்பிய இலக்கியங்களைப் பற்றிய அவரது ஆழ்ந்த வாசிப்பு, அவரது பதின்வயது ஆண்டுகளில் தொடங்கி, அதன் செல்வாக்கை நேர்த்தியையும் புத்திசாலித்தனத்தையும் இணைக்கும் ஒரு பாணியில் காட்டியது, வழக்கமான மார்க்சிய வெளிப்பாடு எதுவும் செய்ய முடியாத வகையில் வாசகரை ஈடுபடுத்தியது.
அதே நேரத்தில், தாம்சன் போன்ற பிற ஆங்கில மார்க்சிய வரலாற்றாசிரியர்களைப் போலவே, ஹோப்ஸ்பாமும் 1956 இல் பிரிட்டிஷ் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியிலிருந்து விலகியதன் மூலம் அறிவுபூர்வமாக விடுவிக்கப்பட்டார். 1940 கள் மற்றும் 1950 களின் முற்பகுதியில் தொழிலாள வர்க்கத்தின் எழுச்சி பற்றி எழுதியதில் இருந்து, அவர் படிப்பிற்கு திரும்பினார் வரலாற்றில் ஓரளவு மற்றும் மாறுபட்ட மக்கள், “பழமையான கிளர்ச்சியாளர்கள்”, மில்லினேரியர்கள், லுடிட்டுகள், கொள்ளைக்காரர்கள், பகுத்தறிவற்ற மக்கள் இயக்கங்கள் என்று தோன்றுகிறது, உண்மையில் அவர்களின் வாழ்க்கை வழியில் முதலாளித்துவத்தின் ஆக்கிரமிப்புகளுக்கு எதிரான கிளர்ச்சியில் வலுவான பகுத்தறிவை வெளிப்படுத்தினர். நிச்சயமாக, அவர் அவர்களை ஒரு அடிப்படையில் மார்க்சிய தொலைதொடர்புக்கு உட்படுத்தினார் (அவர்கள் மார்க்சிச தொழிலாளர் இயக்கங்களின் அதிநவீன நவீன கிளர்ச்சியாளர்களைப் போலல்லாமல், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக “பழமையான” கிளர்ச்சியாளர்களாக இருந்தனர்). ஆனாலும், அவர் அவர்களுக்கு அளித்த அனுதாபம் வரிகளுக்கு இடையில் படிக்க முடிந்த அனைவருக்கும் தெளிவாகத் தெரிந்தது.
மார்க்சிச கருத்துக்கள் அவரது படைப்புக்கு ஒரு அனுபவத்தையும் வரலாற்றையும் அடைய முடியாத ஒரு ஒத்திசைவு மற்றும் கட்டமைப்பைக் கொடுத்தன; வரலாற்றின் புதுமையான பொருளைப் புரிந்துகொள்ளும் கருத்துக்களை உருவாக்க அவை அவருக்கு உதவின, அதே நேரத்தில், அவை நாவல் மற்றும் சர்ச்சைக்குரியவை என்பதால், வரலாற்றாசிரியர்களிடையே இன்றும் நடந்து கொண்டிருக்கும் விவாதங்களுக்கும் விவாதங்களுக்கும் தலைப்புகளை வழங்கின - “பொது நெருக்கடி 17 ஆம் நூற்றாண்டு ”,“ தொழில்துறை புரட்சியில் வீழ்ச்சியடைந்த வாழ்க்கைத் தரம் ”,“ சமூக கொள்ளை ”,“ பாரம்பரியத்தின் கண்டுபிடிப்பு ”,“ நீண்ட 19 ஆம் நூற்றாண்டு ”மற்றும் பல. அதே நேரத்தில், கருத்துகளும் யோசனைகளும் ஒருபோதும் அடிப்படை ஆதாரங்களை ஒருபுறம் கட்டாயப்படுத்தவில்லை. உண்மை மற்றும் விளக்கம் மோதிய இடத்தில், ஹோப்ஸ்பாம் எப்போதுமே உண்மைக்கு அடிபணியக்கூடியவராக இருந்தார், எடுத்துக்காட்டாக, ஏகாதிபத்தியத்தின் மார்க்சிய கோட்பாடுகளை அவர் தனது புத்தகத்தில் கைவிட்டதில்பேரரசின் வயது . ஒரு கம்யூனிஸ்ட் புத்திஜீவியாகவோ அல்லது ஒரு வரலாற்றாசிரியராகவோ அவர் ஒருபோதும் வெறும் பிரச்சாரகராக இருக்கவில்லை.
பெர்லின் சுவரின் வீழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து, அவரது வாழ்க்கையின் இறுதி இரண்டு தசாப்தங்களில் கம்யூனிச கடந்த காலத்துடன் அவர் எதிர்கொண்டதைப் பொறுத்தவரை, அதை சிதைத்த பல குற்றங்கள் மற்றும் அட்டூழியங்களை அவர் மறைத்து அல்லது கடந்து சென்றதற்கான அறிகுறியே இல்லை. அவர் அடிக்கடி எதிர்கொண்ட மனந்திரும்புதலுக்கும் மனந்திரும்புதலுக்கும் அவதூறு கோருகிறது. மாறாக, தி ஏஜ் ஆஃப் எக்ஸ்ட்ரீம்ஸ் அதன் மோகத்தின் பெரும்பகுதியைக் கொடுக்கும் ஒரு வாழ்நாள் கம்யூனிஸ்ட் ஒரு புத்திஜீவியாக அவர் நீண்ட காலமாக பணியாற்றிய காரணத்தின் தோல்விக்கு ஏற்ப, பெரும்பாலும் ஆனால் எப்போதும் வெற்றிகரமாக முயற்சிக்கவில்லை.
