Tuesday, February 01, 2000

கிறிஸ்டோபர் கோல்டின் காடு நாவல் #1


அத்தியாயம் ஒன்று
The Wild (The Secret Journeys of Jack London #1)
உமட்டிலாவின் டெக்கில் ஜாக் லண்டன் ஸ்டூட் மற்றும் சான் பிரான்சிஸ்கோவின் கப்பல்துறைகளைப் பார்த்தார், அவர் நகரத்தை மீண்டும் பார்ப்பதற்கு எவ்வளவு காலம் ஆகும் என்று யோசித்தார். அவர் அலைந்து திரிந்த இதயத்துடன் பிறந்தவர், அவர் சாகசத்தைத் தழுவினார், பெரும்பாலும் அறியப்படாத இடங்களுக்கு பயணங்களால் வழங்கப்படும் ஆபத்துக்களை எதிர்கொள்ள பயப்படாமல். உமாட்டிலா சான் பிரான்சிஸ்கோ துறைமுகத்திலிருந்து புறப்பட்டபோது, ​​அவர் யூகோனுக்கு கட்டுப்படுவார், உறைந்த வடக்கின் காட்டுப்பகுதிகளுக்கு நாகரிகத்தை விட்டுவிடுவார், அங்கு வதந்திகள் ஏராளமான தங்கம் கண்டுபிடிப்பிற்காக காத்திருப்பதாகவும் எந்தவொரு மனிதனும் கிங் மிடாஸ் ஆகலாம் என்றும் கூறப்படுகிறது.
ஆயினும் தங்கம் ஜாக் மீதான யூகோனின் மயக்கத்தின் ஒரு பகுதியை மட்டுமே குறிக்கிறது. வாய்ப்பு கொடுக்கப்பட்டால், அவர் செல்வதற்காக முற்றிலும் சென்றிருப்பார், தைரியத்திற்காக அனைவருக்கும் தைரியம். அந்த சாகச ஏக்க இதயத்தில் அந்த வடக்கு காடுகள் அவருக்காகக் காத்திருக்கின்றன என்ற எண்ணம் இருந்தது.
இப்போது அவர் உமட்டிலாவின் தண்டவாளத்தின் மீது சாய்ந்து, வாசனையை சுவாசித்தார், காட்சிகளை எடுத்தார், அவர்களைச் சுற்றியுள்ள குழப்பம் மற்றும் உற்சாகத்தின் சத்தங்களைக் கேட்டார். அத்தகைய கலவையான மக்களை அவர் ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை. ஒவ்வொரு இனமும், ஒவ்வொரு தேசமும், ஒவ்வொரு மதமும் இங்கு குறிப்பிடப்பட்டன. கடலின் வாசனை மிகவும் வலுவாக இருந்தாலும், டஜன் கணக்கான பிற நாற்றங்கள் தென்றலில் நகர்ந்தன. கப்பல்துறையில், ஒரு விற்பனையாளர் வறுத்த கொட்டைகளை விற்றார். ஜாக் தோளில் இருந்த ஒரு நபர் மலிவான விஸ்கியைப் பிடித்தார். மற்றவர்கள் மசாலா அல்லது புகை அல்லது உணவின் வலுவான வாசனையையும், குளியல் தேவையில் இருந்து பல துர்நாற்றத்தையும் கொடுத்தனர். ஜாக் ஒரு நாடோடி, சிப்பி கொள்ளையர் மற்றும் குற்றவாளி, மற்றும் பல தசாப்தங்களாக சரியாக குளிக்காத ஆண்களுடன் நட்பு கொண்டிருந்தார், ஆனால் அலாஸ்காவை அடைந்த நேரத்தில் கப்பலின் காலாண்டுகள் எப்படி இருக்கும் என்று நினைத்து அவர் திகைத்தார்.
நீராவி எடுத்துச் செல்ல உரிமம் பெற்றதை விட இரண்டு மடங்கு பயணிகளைக் கொண்டிருப்பதாக அவர் கிசுகிசுக்களைக் கேட்டார், அதை அவர் நன்றாக நம்ப முடியும். கப்பலின் பிடியில் தங்கள் உபகரணங்களை சேமித்து வைத்திருந்த ஜாக் மற்றும் ஷெப்பர்ட், அவரது வயதான மற்றும் நோய்வாய்ப்பட்ட மைத்துனர், தங்க எதிர்பார்ப்புகளின் சலசலப்பு வழியாக, மாலுமிகள் மற்றும் கரடுமுரடான தொழிலாளர்கள் முதல் பணக்கார உயரடுக்கின் மகன்கள் வரை தங்கள் சொந்த செல்வங்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்தனர்.
இப்போது, ​​கப்பலின் தண்டவாளத்திலிருந்து, அவர்கள் சான் பிரான்சிஸ்கோவிற்கு விடைபெறத் தயாரானார்கள்.
"விடைபெற தேவையில்லை" என்று ஷெப்பர்ட் கூறினார். "நாங்கள் திரும்பி வரும்போது அது எப்போதும் இங்கேயே இருக்கும்." அவர் ஜாக் பக்கவாட்டில் பார்த்தார், மற்றும் அவரது வழக்கமான பளபளப்பான கண்கள் வெறுமையாகவும் காலியாகவும் தோன்றியது. "நாங்கள் மாறப்போகிறோம் என்று நினைக்கிறீர்களா?"
அவர்களுக்கு முன்னால் இருக்கும் கஷ்டங்களை ஜாக் நினைத்தார். அவர் பதினேழு நிகழ்வு வாழ்ந்தவர், அவருக்கு எதிர்காலம் ஏராளமான வாய்ப்புகள், பாலைவனத்தின் குறுக்கே காற்று போன்ற குரலால் அவரை அழைத்தது, அல்லது பனிப்புயலின் பனிப்பொழிவின் எடையுடன் கனமான மரங்கள் வழியாக பாடிய எதிரொலி. அவர் அந்தக் குரலை காடுகளின் அழைப்பு என்று நினைத்தார், அது ஜாக் இதயத்தை வேறொன்றுமில்லை.
"நாங்கள் மாறுவோம், ஜேம்ஸ், ஆனால் ஒரு நல்ல வழியில் மட்டுமே," அவர் கடைசியாக பதிலளித்தார். "சாகசம் ஒரு மனிதனை வளரச்செய்கிறது." மற்ற சாத்தியக்கூறுகளுக்கு அவர் குரல் கொடுப்பதைத் தவிர்த்தார்: சாதனை ஒரு மனிதனைக் கொல்லும். ஆனால் ஷெப்பர்டின் கண்களில் அவர் விஷயங்களின் மிருகத்தனமான உண்மையை அறிந்திருப்பதைக் காண முடிந்தது.
ஜேம்ஸ் ஷெப்பர்ட் ஒரு பெரிய மனிதர். அவரது கண்கள் இன்னும் இளைஞர்களின் வீரியத்தை வைத்திருந்தன, ஆனால் அவரது உடல் காலத்தின் கொடூரத்தை காட்டிக் கொடுத்தது, தொடர்ச்சியான தாக்குதல்களால் வரிசையாக அணிந்து, தற்போது இந்த ஒரு இறுதி தாக்குதலுக்கு எதிராக பாதுகாக்கிறது. அவரது இதயம் பலவீனமடைந்தது, ஆனால் அவரது மனம் எப்போதும் போல் வலுவாக இருந்தது. சாம்பல்-ஹேர்டு, சாம்பல் நிற கண்கள் கொண்ட ஷெப்பர்டை ஜாக் எப்போதும் விரும்பினார்; ஜாக் சகோதரி எலிசாவை விட மிகவும் வயதானவர் என்றாலும், அந்த மனிதன் அவளை மகிழ்ச்சியடையச் செய்தான். எலிசாவின் மகிழ்ச்சி ஜாக் அனைத்தையும் குறிக்கிறது.
ஷெப்பர்டு இந்த பயணத்தை மேற்கொள்வதில் உள்ளார்ந்த ஆபத்துக்களை ஜாக் அறிந்திருந்தாலும், எலிசாவிற்கும் தெரியும் என்று அவருக்குத் தெரியும் - வயதானவர் எல்லா நிதிகளையும் வைத்திருந்தார். ஜாக் பணத்தின் கறை படிந்த சாகசத்தை வெறுத்தார், ஆனால் அது முற்றிலும் உண்மை. தவிர, இந்த பயணத்தைத் தொடங்குகையில், ஷெப்பர்ட் மிக நீண்ட காலமாக இருந்ததை விட உயிருடன் இருந்தார். அது அவர்கள் அனைவருக்கும் நன்றாக இருக்கும்.
கடைசியாக துறைமுகத்தை விட்டு வெளியேறி, கரையில் உள்ள நலம் விரும்பிகளைப் பார்த்து வெறித்தனமாக அசைந்து, ஜாக் ஒருபோதும் அவ்வளவு உற்சாகமாக இருந்ததில்லை. அவற்றுக்கு முன்னால் பதினாறு நூறு மைல் கடல், காட்டு ஆறுகள், பனி மூடிய மலைகள், துரோக பாஸ்கள் மற்றும் மனிதனுக்குத் தெரிந்த மிகவும் விருந்தோம்பும் நாடு.
அவர் தனது வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய சாகசத்தை மேற்கொண்டார்.
ஆனால் மகத்துவத்தை அடைய, ஒருவர் சில சமயங்களில் வலியை அபாயப்படுத்த வேண்டும்.
சான் பிரான்சிஸ்கோவிலிருந்து வந்த பயணம் எட்டு நாட்கள் ஆனது, உமாட்டிலாவில் கூட்டம் அதிகமாக இருந்தபோதிலும், நேரம் விரைவாகக் கடந்து சென்றது. ஜாக் ஷெப்பர்டை ஒரு கண்ணை மூடிக்கொண்டார், பயணத்தின் போது அந்த நபர் தனது தீர்மானத்தை இழக்கவில்லை என்பதைக் கண்டு மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.
அவர்கள் டயாவை அணுகியபோது, ​​அலாஸ்காவின் பிரதான நிலப்பகுதியின் மூச்சடைக்கக் கூடிய காட்சிகளை நோக்கிப் பயணித்தனர், பயணத்திற்கு மோசமாகத் தோன்றாமல், ஷெப்பர்ட் ஒரு புதிய உயிர்ச்சக்தியுடன் பிரகாசித்தார். அவரது இதயம் இனி அதன் முன்னாள் வீரியத்துடன் இரத்தத்தை செலுத்தாது, ஆனால் அதன் சாராம்சம் வலுவாக இருந்தது.
அவர் தனது வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய சாகசத்தை மேற்கொண்டார்.
கப்பல் துறைமுகத்திற்கு வந்தபோது இரண்டு பேரும் தண்டவாளத்தில் விண்வெளியில் குதித்தனர். ஜாக் உமாட்டிலாவுடன் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்ததற்கு ஒரு காரணம், அது உண்மையில் அவற்றை டயாவில் தரையிறக்க முடியும், சில பெரிய கப்பல்களை விட ஆழமற்ற வரைவு வைத்திருப்பதற்கு நன்றி. பெரும்பாலானவர்கள் ஒயிட் பாஸின் நுழைவாயிலுக்கு அருகிலுள்ள ஸ்காக்வேயில் நறுக்குவதற்கு குடியேற வேண்டியிருந்தது, இது ஜாக் பின்பற்ற விரும்பும் அபாயகரமான பாதையை விட துரோகமாகவும் நேரத்தை எடுத்துக்கொள்ளும்.
“கப்பல்துறைகள் எங்கே?” ஷெப்பர்ட் கேட்டார். அவர் தனது முஷ்டியில் கூச்சலிட்டார், பின்னர் பக்கவாட்டில் ஒரு கபம் துப்பினார்.
ஜாக் மென்மையான வயதில், பெரும்பாலான இளைஞர்கள் தங்கள் மூப்பர்களின் எச்சரிக்கைகளை புறக்கணித்தனர். மனக்கிளர்ச்சி மற்றும் விரைவான மனநிலையுடன், அவர் ஒருபோதும் விதிவிலக்காக இருந்ததில்லை. ஆனால் இந்த பயணம் மற்றும் தங்கம் சம்பந்தப்பட்ட இடங்களில், ஷெப்பர்ட் ஜாக் தன்னை விட ஒரு உற்சாகமான சிறுவனைப் போலவே நடந்து கொண்டார். ஆகவே, அந்த எச்சரிக்கையான தொனியைக் கேட்டதும், ஜாக் கோபமடைந்து கரையைப் படித்தார்.
பார்வையில் கப்பல்துறை இல்லாமல் குழுவினர் நங்கூரத்தை கைவிடத் தொடங்கினர். ஜாக் இங்கிருந்து கடற்கரையைப் பார்க்க முடிந்தது, மற்றும் அதற்கு அப்பால் உள்ள புகைபோக்கிகளிலிருந்து புகை எழுகிறது, ஆனால் அவை எங்கும் வைக்கப்படவில்லை. சிறிய படகுகள் ஏற்கனவே உமட்டிலாவை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தன, உள்ளூர்வாசிகள் கப்பலை ஏற்றுவதற்கு கொஞ்சம் பணம் சம்பாதிக்க விரும்பினர் .
"மன்னிக்கவும்!" "கப்பல்துறை எங்கே?"
அந்த நபர் ஜாக் பிடியில் இருந்து தனது கையை இழுத்தார். “சாயத்தில் கப்பல்துறைகள் இல்லை, குழந்தை. நீங்கள் கடற்கரையில் இறங்குவீர்கள். ”
ஷெப்பர்ட் தனது தொண்டையைத் துடைத்தார், கோபமான கரடியைப் போல ஒலித்தார், அவர் பணியாளரின் மணிக்கட்டில் ஒரு உறுதியான கையைப் பிடித்தார். “இப்போது பிடி. அது பைத்தியம்! அலை வருவதற்கு முன்பு, உங்கள் பிடியில் இருந்து, வரிசைப்படுத்தப்பட்ட, மற்றும் கடற்கரையிலிருந்து எல்லா பொருட்களையும் பெற மணிநேரம் ஆகும். ”
பணியாளரின் கண்களில் ஒரு ஆபத்தான பளபளப்பு தோன்றியது, ஷெப்பர்ட் அவர் மீது வைத்திருந்த பிடியைப் பார்த்தார்.
“ஜேம்ஸ்…?” ஜாக் தொடங்கியது, வேறு யாரும் சண்டையில் குதிக்க மாட்டார்கள் என்பதை உறுதிப்படுத்த சுற்றிப் பார்த்தார். அவர் தனது முதுகின் சிறிய இடத்தை அடைந்தார், அங்கு அவர் ஒரு சிறிய, உறைந்த கத்தியைக் கட்டிக்கொண்டார்.
ஷெப்பர்ட் அந்த மனிதனின் கையை விடுவித்தார், ஆனால் பின்வாங்கவில்லை.
குழுவினர் சிரித்தனர். "நீங்கள் அலை பற்றி கவலைப்படுகிறீர்கள் என்றால், நீங்கள் அவசரப்படுவீர்கள்."
அதனுடன், அவர் கூட்டத்தினூடாக விரைந்தார், அவர்களில் பலர் இந்த சிறிய விவரத்தை அறிந்திருப்பதாகத் தோன்றியது, மற்றவர்கள் இப்போதுதான் கற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். புகார்களின் கோரஸ் டெக் முழுவதும் ஒலித்தது, ஆனால் அவர்களில் எவரும் இதைப் பற்றி எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. அவர்கள் வெகுதூரம் வந்து இப்போது திரும்பிச் செல்ல அதிக பணம் செலவிட்டார்கள்.
பயணத்திற்கான தயாரிப்பை மூச்சுத் திணறல் என்று ஜாக் நினைத்திருந்தால், உமாட்டிலாவின் நானூறுக்கும் மேற்பட்ட பயணிகள் தங்களது பொருட்கள் மற்றும் உபகரணங்களை கடற்கரைக்கு கொண்டு செல்ல முயன்றதால், அங்கிருந்து உயர்ந்த தரைக்கு செல்லும்போது குழப்பமான அவசரத்துடன் ஒப்பிடுகையில் இது ஒன்றும் தெரியவில்லை. பத்திரிகைகளால் "முத்திரை குத்தப்பட்டவர்கள்" என்று அழைக்கப்படும் வருங்கால வருபவர்கள், ஒருவருக்கொருவர் சபித்தார்கள் மற்றும் பல சிறிய படகுகளில் பொருட்களையும் மக்களையும் கரைக்கு ஏற்றிச் சென்றனர்.
பல ஆண்களும் பெண்களும் பயணத்தின் போது சோம்பலாக மாறியிருக்க வேண்டும், மேலும் சிலர் தாங்கள் பயணிக்கும் பயணத்தைப் பற்றி இரண்டாவது எண்ணங்களைக் கொண்டிருப்பதாகத் தெரிகிறது. ஜாக், மறுபுறம், அவரும் ஷெப்பர்டும் ஒரு சிறிய ரவுப் படகில் அமர்ந்திருக்கும்போது, ​​பாடல் வெடிக்கக்கூடும் என்று உணர்ந்தார், அவற்றின் மிக முக்கியமான உடமைகள் நிறைந்த பொதிகளில் ஒட்டிக்கொண்டார். ஆகஸ்டின் பிற்பகுதியில் மட்டுமே, அது ஏற்கனவே இங்கு குளிர்ச்சியாக வளர்ந்து கொண்டிருந்தது, ஆனால் ஜாக் சாகசத்தின் சிலிர்ப்பால் சூடாகியது.
நகரத்தில் கடந்த சில நாட்களில், ஷெப்பர்டின் பணத்தை உபகரணங்கள் மற்றும் ஏற்பாடுகளை வாங்க அவர் பயன்படுத்தினார். போதுமான ஆடை ஒரு தேவையாக இருந்தது: கனமான கையுறைகள், தொப்பிகள், ஃபர்-வரிசையாக பூசப்பட்ட கோட்டுகள் மற்றும் கால்சட்டை, சூடான உள்ளாடைகள், தடிமனான பிடிப்புகள் மற்றும் பட்டைகள் கொண்ட பூட்ஸ், நீர் மற்றும் பனியின் நுழைவுக்கு எதிராக அவற்றை மூடுவதற்கு. மரங்களை நறுக்கி, படகுகள் மற்றும் அறைகளை நிர்மாணிக்கக் கூடிய கருவிகளை அவர் வாங்கினார், ஒரு வருடம் சீல் வைக்கப்பட்ட கொள்கலன்களில் உணவு வழங்கப்பட்டது-உலர்ந்த, பாதுகாக்கப்பட்ட மற்றும் ஊறுகாய். முகாம் உபகரணங்கள் மிக முக்கியமானவை, கூடாரங்கள் மற்றும் போர்வைகள், திண்ணைகள், கிரவுண்ட்ஷீட்கள் மற்றும் க்ளோண்டிக் அடுப்புகள் உட்பட எல்லாவற்றையும் வாங்க ஜாக் பணம் வைத்திருந்தார், அவை முகாமிடும் போது சூடாகவும், உணவை சமைக்கவும், அவர்களுக்கு வெளிச்சம் தரும்.
அவர் தனது அனைத்து முக்கியமான புத்தகங்களையும் பேக் செய்திருந்தார். மெல்வில்லின் சில வேலைகள் இல்லாமல் ஜாக் ஒருபோதும் பயணம் செய்யவில்லை, இப்போது மொபி-டிக் தனது பேக்கில் சவாரி செய்தார்.
அவர் அலாஸ்கன் காற்றில் சுவாசித்தார், காடுகளின் வாசனையைப் பிடித்தார், கப்பலில் எட்டு நீண்ட நாட்கள் கழித்து, சில்கூட் பாஸை இயக்கத் தயாராக இருப்பதாக உணர்ந்தார். இங்கே சாயத்தில் உள்ள அனைத்து தயாரிப்புகளும் அவரைத் தொடங்க அதிக ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தும். அன்றே அவர் புறப்பட்டு எல்லா பொருட்களையும் விட்டுவிட்டால், அவர் அவ்வாறு செய்திருப்பார், ஆவலுடன். ஆனால் அவர் வடமேற்குக்கு அதிக தைரியம் கொண்டு வந்திருந்தாலும், அவரது பாதையில் என்ன தடைகள் ஏற்பட்டாலும் சோர்வடைய மாட்டார் என்றாலும், ஒரு முட்டாள் மட்டுமே தேவையற்ற அபாயங்களை எடுத்தான்.
எச்சரிக்கையாகவும், புத்திசாலியாகவும் இருப்பது சிறந்தது. இந்த பயணத்தில் நிறைய சவாரி இருந்தது.
ராயப் படகு சாய கடற்கரையின் கரையில் சறுக்கியதால் ஒரு புன்னகை அவரது உதடுகளை நீட்டியது. ஜாக் இரண்டு படிகளை எடுத்தார்-இப்போதே சர்ப் பயணத்திற்கு மிகவும் பழக்கமாகிவிட்டார்-பின்னர் ஒரு வாரத்திற்கும் மேலாக முதல் முறையாக வறண்ட நிலத்தில் நின்றார். ஷெப்பர்ட் படகில் இருந்து ஏறுவதைப் பார்க்க அவர் திரும்பினார், அந்த மனிதர் அதை ஒருபோதும் எடுத்துக் கொள்ள மாட்டார் என்பதை உணர்ந்து கொள்வதற்கு முன்பு தனது மைத்துனருக்கு ஒரு கையை வழங்கினார். அவ்வாறு செய்வது பலவீனத்தின் அடையாளமாக இருக்கும்.
ஒருமுறை நிலத்தில் வந்தாலும், ஷெப்பர்ட் தலையை பின்னால் எறிந்து ஆழமாக சுவாசித்தார். ஜாக் தனது மோசமான இருமல் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கிறார், ஆனால் அது வரவில்லை. ஒரு நல்ல அடையாளம். ஷெப்பர்ட் நகரத்தின் புகைபோக்கிகளிலிருந்து எழும் புகையை நோக்கி கடற்கரையை உற்றுப் பார்த்தார்.
"வேலைக்கு வருவோம், பையன்," ஷெப்பர்ட் கூறினார்.
சிறுவன். அந்த பயங்கரமான வார்த்தை. இன்னும் இன்று, ஜாக் ஆட்சேபிக்கவில்லை. ஒருவேளை இது வெறும் அன்பான காலமாக இருக்கலாம், அல்லது பழைய சிப்பாய் தன்னையும் தனது இளம் மனைவியின் மாற்றாந்தாய் யாரையும் இங்கு பொறுப்பேற்றதை நினைவுபடுத்தத் தேர்ந்தெடுத்த விதம். அது ஒரு பொருட்டல்ல. உறைந்த வடக்கால் ஜாக் உடைக்கப்பட மாட்டார், நிச்சயமாக, அவர் விரைவாக இழுக்கும் மனநிலையை மீறி, ஒரு வார்த்தையால் தன்னைத் தூண்டிவிட அனுமதிக்க மாட்டார்.
அதனால் அவர்கள் வேலை செய்யத் தொடங்கினர்.
ஜாக் ரன்னராகவும், ஃபோர்மேன் ஆகவும், ஷெப்பர்டை சம்பள மாஸ்டராகவும் கொண்டு, அவர்கள் விருப்பமுள்ள உள்ளூர் குழுவினரை விரைவாக இணைத்தனர். அவர்களின் உபகரணங்கள் கடற்கரையில் கிரேட்சுகள் மற்றும் பொதிகளில் வரத் தொடங்கியதும், அந்த ஆர்வமுள்ள டிலிங்கிட் இந்தியர்கள் அவற்றை உயர்ந்த நிலத்திற்கு கொண்டு சென்று ஜாக் தேர்ந்தெடுத்த இடத்தில் அவற்றை அழகாக ஏற்பாடு செய்தனர். தங்களைத் தவிர வேறு யாரையும் நம்பாமல், ஷெப்பர்ட் அதன் பாதுகாப்பான விநியோகத்தை மேற்பார்வையிட்டபோது, ​​ஜாக் அவர்களின் உபகரணங்களுடன் கடற்கரையில் இருந்தார்.
அன்று பிற்பகல் அலை வேகமாக வந்தது, மேலும் மூன்று பெரிய கிரேட்சுகள் ஆக்கிரமிப்பு சர்பால் ஓரளவு நனைந்தன. ஜாக் ஆண்களை வேகமாக வேலை செய்யுமாறு அறிவுறுத்தினார் அல்லது அவர்களுக்கு ஒரு காசு கூட வழங்கப்படமாட்டார், கடைசியாக அவர் அரை அடி பல பாதங்களை இழுத்துச் சென்றார், அதற்கு முன்னர் உள்ளடக்கங்களை சதுப்பு நிலமாகத் தவிர்ப்பதற்காகவும், இறுதியாக பாதுகாப்பிற்காக இழுத்துச் செல்லப்பட்டார்.
வேலையின் பாதி வழியில், விலை மாறியது. அலை குறைவாக இருந்தபோது இந்தியர்கள் ஒரு மணி நேரத்திற்கு இருபது டாலர்களை வசூலித்தனர்-ஏற்கனவே ஒரு வானியல் தொகை-ஆனால் அலைகள் நெருக்கமாக வளர்ந்து அலை உருண்டபோது, ​​விலை ஒரு மணி நேரத்திற்கு ஐம்பது டாலர்கள் வரை உயர்ந்தது.
"அவர்கள் எங்களிடம் துப்பாக்கிகளைக் காட்டி, அந்த விலையைக் கேட்டிருக்க வேண்டும்!" ஜாக் எரிச்சலடைந்தார், கோபமடைந்தார், வேறு சில பயணிகளின் அவலநிலையிலிருந்து தங்களை வளப்படுத்த ஆண்கள் ஓடிவந்தனர்.
ஷெப்பர்ட் அவரைக் கேட்டதாகத் தெரியவில்லை. அந்த நபர் ஜாக் இதற்கு முன் பார்த்திராத ஒரு புன்னகையை அணிந்திருந்தார், எலிசாவுடனான அவரது மிக மென்மையான தருணங்களில் கூட இல்லை.
"இன்றிரவு அறைகளைப் பாதுகாக்க நான் ஒரு பையனை அனுப்பியுள்ளேன்," ஷெப்பர்ட் கூறினார். "நாங்கள் முதல் வெளிச்சத்தில் புறப்படுவோம்."
ஜாக் அவரைப் படிப்பதை அவர் கவனித்தார்.
"நீங்கள் எதைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்?" ஷெப்பர்ட் கோரினார்.
"நீங்கள் நன்றாக இருக்கிறீர்கள்," ஜாக் அவரிடம் ஆச்சரியத்துடன் கூறினார். "சாகசத்திற்கு தயாரா?"
ஷெப்பர்ட் கேள்விக்கு ஒரு கணம் சிந்திக்கத் தோன்றினார். ஜாக் ஒரு லேசான பதிலை எதிர்பார்த்தார், அவர்கள் அதிகமான இந்திய போர்ட்டர்களை தங்கள் உபகரணங்களை நகரத்திற்கு கொண்டு செல்வதைப் பற்றி ஒரு கணம் அணிதிரட்டினர், ஆனால் அவரது மைத்துனர் பயந்ததாகத் தோன்றியது.
"எனக்கு அறுபத்தொன்று வயது, பையன், கடவுள் எனக்கு ஒரு பலவீனமான இதயத்தைக் கொடுத்தார்." ஷெப்பர்ட் பொதிகளையும் கிரேட்களையும் கடற்கரையில் குவித்துக்கொண்டிருந்தார். “இரவில், நான் தங்கத்தை கனவு காண்கிறேன். என்னை உயிருடன் வைத்திருக்கும் ஒரே விஷயம் இதுவாக இருக்கலாம். ”
ஜாக் தலையசைத்தார். “போதுமானது. சிலவற்றைக் கண்டுபிடிப்போம். ”
இந்திய போர்ட்டர்கள் தங்களின் பொருட்கள் மற்றும் உபகரணங்களை ஹோட்டலுக்கு எடுத்துச் செல்வதில் ஈடுபட்டிருந்தனர் - மற்றும் அழகாக பணம் செலுத்தினர் - ஜாக் மற்றும் ஷெப்பர்ட் ஆகியோர் தங்கள் பொதிகளைத் தோளில் சுமந்துகொண்டு, பாறை கடற்கரையிலிருந்து டயாவை நோக்கி நடந்து சென்றனர். டவுன் என்ற சொல் தாராளமாக இருந்தது. ஒற்றை பிரதான வீதி மற்றும் சில வெளிப்புற வீடுகள் மற்றும் கட்டிடங்கள் தொலைதூர நிரந்தரத்தை விட ஒரு தீர்வாக இருந்தன. கடற்கரையிலிருந்து வந்தபோது, ​​ஜாக் துண்டிக்கப்படுவதற்கான ஒரு வினோதமான தருணத்தைக் கொண்டிருந்தார், மேலும் அந்த நகரத்தின் தங்கக் காய்ச்சலின் போது அவர்கள் தங்களை அலாஸ்காவில் அல்ல, ஆனால் டெட்வூட்டில் கண்டது போல் உணர்ந்தார்கள்.
உமாட்டிலா நங்கூரத்தை கைவிட்டபோது வானம் ஒரு படிக நீலமாக இருந்தது, ஆனால் கரையில் ஒரு ஒளி மூடுபனி சாயத்திற்கு மேலே நிரந்தரமாக தொங்குவதாகத் தோன்றியது, மேலும் குடியேற்றத்திலிருந்து புகைபோக்கி புகைபோக்கிகள் கிழக்கு நோக்கிய பார்வையை மறைக்கும் அழகிய முக்காட்டை மட்டுமே சேர்த்தன. தூரத்தில் பனிக்கட்டி மலைகளின் வெளிப்புறத்தை அவர்களால் பார்க்க முடிந்தது, ஆனால் அவை பிரதான வீதியில் தொடங்கியதும், அவர்களின் கவனம் நகரத்தில் இருந்தது.
வலதுபுறத்தில் அவர்கள் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரியான கொட்டகையைப் போன்ற கட்டிடங்களைக் கடந்து சென்றனர், ஒவ்வொன்றும் அதன் உச்சகட்ட கூரையின் கீழே ஒரு சிறிய ஜன்னல் மற்றும் கீழே ஒரு கடை நுழைவாயிலுடன். ஜாக் அறிகுறிகளைப் பார்த்தார்: யூகோன் டிரேடிங் போஸ்ட், யுஎஸ் போஸ்ட் ஆபிஸ், கோக்லின்-லாண்ட்ரி ஹார்ட்வேர், டட்சர் பில்ஸ் சலூன்.
வீதியின் இடது புறம் மிகவும் பழக்கமானதாகத் தோன்றியது, தனியாக ஒரு கட்டமைப்பில் பிரகாசமாக வர்ணம் பூசப்பட்ட முகப்பில், அதன் அடையாளம் டான்ஸ் ஹால் மட்டுமே படித்தது. அதற்கு அப்பால் ஹேலியின் ஹோட்டல், ஒரு கட்டிடத்தின் ஒரு பெரிய பெட்டி-மற்றவர்களைப் போலவே கிளாப் போர்டு-அதன் அடையாளம் பக்க சுவரில் சரியாக வரையப்பட்டிருந்தது.
"அது கீழே விழப்போகிறது போல் தெரிகிறது," ஷெப்பர்ட் முணுமுணுத்தார்.
"நான் மிகவும் மோசமாக தூங்கினேன்," ஜாக் கூறினார், இரயில் பாதை மற்றும் சிறைச்சாலைகளைப் பற்றி நினைத்துக்கொண்டார். "ஒரு இரவுக்கு ஒரு மென்மையான படுக்கை வைத்திருப்பது நன்றாக இருக்கும், குறிப்பாக நாம் இன்னொருவரை சந்திப்பதற்கு நீண்ட காலமாக இருக்கும் என்பதால். எங்கள் இருவருக்கும் ஒரு குளியல் தவறாக இருக்காது. "

No comments:

கௌதுல் அஃலம் முஹியுதீன் அப்துல் காதிர் ஜிலானி கத்தசல்லாஹு ஸிர்ரகுல் அஸீஸ்

ஹஸ்ரத் அபு முஹம்மது முஹியுதீன் ஷேக் அப்துல் காதிர் ஜிலானி (ர) (ஜீலானி, கிலானி, கிலானி, அல்-கிலானி என்றும் உச்சரிக்கப்படுகிறார்) ...