Tuesday, February 22, 2000

கிறிஸ்டோபர் கோல்டின் காடு நாவல் #2


ஷெப்பர்ட் கேளிக்கைகளில் முணுமுணுத்தார். கடலில் எட்டு நாட்கள் கழித்து, அவர்கள் இருவரும் துர்நாற்றம் வீசினர். "முதலில் நாங்கள் அங்கு செல்ல வேண்டும்."
இது ஒரு சிறந்த புள்ளியாக இருந்தது. முழு வீதியும் குளம்பு மற்றும் துவக்க அச்சிட்டுகளின் சேற்று குழப்பம் மற்றும் வேகன் சக்கரங்களால் வெட்டப்பட்ட உரோமங்கள். சில இடங்களில் அழுக்கு காய்ந்து முகடுகளாக கடினமடைந்தது, மற்றவற்றில் நீர் விரிசல்களை நிரப்பியது.
அவர்கள் ரன்னல்கள் மற்றும் குழிகள், மண் உறிஞ்சும் போது, ​​ஷெப்பர்டின் சுவாசம் அவரது ஐம்பது-ஒற்றைப்படை பவுண்டு பொதியின் எடையின் கீழ் உழைத்தது. ஜாக் அவருக்கு ஒரு மறைமுகமான பார்வையைத் தந்தார், உழைப்புடன் சிவப்பு நிறத்தை ஒளிரச் செய்வதைக் காட்டிலும், அவரது மைத்துனரின் முகம் பளபளப்பாக இருப்பதைக் கண்டார். வெகு காலத்திற்கு முன்பே, ஷெப்பர்டுக்கு தனது சொந்தப் பொதியை எடுத்துச் செல்ல முடியாது.
“நீங்கள் சரியாக செய்கிறீர்களா?” ஜாக் கேட்டார்.
"நான் நிர்வகிக்கிறேன்," ஷெப்பர்ட் முணுமுணுத்தார்.
அவர்கள் பயணத்தின் மூலம் நட்பான பயணத் தோழர்களாக இருந்தார்கள், ஆனால் இப்போது வளர்ந்து வரும் பதற்றம் அவர்களை சூழ்ந்தது. உலகெங்கிலும் ஜாக் தனது வளர்ப்பு சகோதரி எலிசாவைப் போல யாரும் நேசிக்கவில்லை. அவள் நடைமுறையில் அவனை வளர்த்தாள், அவளுடைய விருப்பத்திற்கு எதிராகவும், மனிதனின் உடல்நிலை மோசமடைந்து வருவதைப் பற்றிய முழு அறிவோடு, ஷெப்பர்டு முழு பயணத்திற்கும் நிதியளிக்க ஆர்வமாக இருப்பதையும் அறிந்தவனையும் அறிந்து, இந்த சாகசத்தை மேற்கொள்ள அவன் கணவனுடன் சதி செய்தான்.
ஒருவேளை ஜாக் சுயநலவாதியாக இருந்திருக்கலாம், ஆனால் இப்போது அதற்காக எதுவும் செய்யப்படவில்லை. தவிர, ஷெப்பர்ட் ஒரு விருப்பமான மற்றும் வலியுறுத்தும் பங்காளியாக இருந்தார்.
இந்த சாகசத்திற்கான மற்ற நோக்கத்தை கருத்தில் கொண்டு ஜாக் தனது குற்றத்தை உறுதிப்படுத்த முயன்றார்: தனது தாய்க்கு உதவ. அவர்கள் புறப்பட்ட நாளில், எலிசா அவரிடம் தனது தாயார் தனது வீட்டை இழக்க நெருக்கமாக இருப்பதை அவருக்கு வெளிப்படுத்தியிருந்தார். அவர் நீண்ட காலமாக ஜாக் வருமானத்தை நம்பியிருந்தார், மற்றும் அவர் சமீபத்தில் ஒரு மாத காலமாக இல்லாதது - சிறைச்சாலையில் நீடித்தது, அவரது குடும்பத்தினர் யாரும் அதை அறிந்திருக்கவில்லை என்றாலும், அவர் கடனில் ஆழமாக வீழ்ச்சியடைந்தார். அவர் ஆன்மீக ஊடகமாக சாயல்களையும் பிற சடங்குகளையும் நடத்துவதற்குத் திரும்பியிருந்தார், இது ஒரு அபத்தமானது, அவர் சத்தியம் என்று கூறியது மற்றும் அது ஜாக் தெளிவாக சங்கடத்தை ஏற்படுத்தியது. இது ஒரு மோசடி மற்றும் மோசடி என்பதைத் தவிர வேறில்லை என்று அவர் தன்னை நம்பிக் கொண்டார். ஆகவே, அந்தப் பெண்ணின் இதயத்தில் சிறிதளவு அன்பு இருந்தபோதிலும்-எலிசாவில் அவர் கண்ட ஒரு பையனாக அவருக்குத் தேவையான அனைத்து வளர்ப்பும்-இன்னும் அவள் அவனுடைய தாய். அவர் தங்கத்தைக் கண்டுபிடித்தால், அவளால் அவளை வீட்டிலேயே வைத்திருக்க முடியும், மற்றும் ஆன்மீகத்தின் சரணாலயத்தை கைவிட வேண்டும். ஆயினும்கூட அது இப்போது ஒரு தொலைதூர கவலையாகத் தோன்றியது; ஷெப்பர்ட்தான் அவரை மிகவும் கவலையடையச் செய்தார்.
ஆனால் ஷெப்பர்டுக்கு தனது சொந்த மனம் இருந்தது. அவர் ஒரு மனிதர், குறியிடப்பட வேண்டிய சில நோயுற்ற குழந்தை அல்ல, ஒவ்வொரு மனிதனும் தனது சொந்த விதியின் எஜமானராக இருக்க வேண்டும் என்று ஜாக் நம்பினார். ஆயினும்கூட, எலிசாவிற்கு தனது கணவருக்கு பேரழிவு ஏற்பட வேண்டும் என்று செய்தியை வழங்கண்டும் என்று அவர் பயந்தார்.ள் முன், கன்னம் உயரம், ஜாக், டேயாவின் பிரதான வீதியின் சேற்று இடிபாட்டைக் கடந்து ஹேலீஸ் ஹோட்டலுக்கு முன்னால் போர்டுவாக்கை நோக்கி அணிவகுத்தார். ஷெப்பர்டின் முன்னேற்றத்தை சரிபார்க்க அவர் விறகுக்கு மேலேறி, தனது பூட்ஸிலிருந்து மண்ணை உதைத்தபோதுதான் திரும்பிப் பார்த்தார்.
அந்த நபர் ஒரு டஜன் அடி பின்னால் நிறுத்தப்பட்டார்.
“ஜேம்ஸ்?” என்றார்.
ஷெப்பர்டின் முகம் மந்தமாகிவிட்டது, அவர் பரந்த கண்களால் கிழக்கு நோக்கி வெறித்துப் பார்த்தார், தனது பேக்கின் எடையை நிர்வகிக்க சற்று முன்னோக்கி வளைந்தார். அவர் முன்பு வெளிறியிருப்பார், ஆனால் இப்போது அவர் பயங்கரமாக உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருந்தார். அவர் கண் சிமிட்டினார், லேசாக சத்தமிட்டார், பின்னர் இருமலின் ஆழமான பொருத்தமாக அவரை இரட்டிப்பாக்கினார். பழைய சிப்பாய் தனது பேக்கை முதுகில் இருந்து நழுவி சேற்றில் விழ அனுமதித்தார்.
ஜாக் தனது சொந்த பேக்கை போர்டுவாக்கில் இறக்கிவிட்டு ஷெப்பர்டின் பக்கத்திற்கு ஓடினார்.
"அது என்ன, ஜேம்ஸ்?" என்று கேட்டார், அந்த மனிதனின் முழங்கையைப் பிடுங்கினார். “நீங்கள் சொல்வது சரிதான். உங்கள் மூச்சைப் பிடிக்க முயற்சி செய்யுங்கள். ”
ஷெப்பர்ட் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தார், அவரது தோல் சூடாகவும், ரத்தம் அவரது உதடுகளையும் கன்னத்தையும் துடைத்தது. ஜாக் அவரை அறிந்ததிலிருந்து அவர் நோய்வாய்ப்பட்டிருப்பார், ஆனால் வயதானவர் மிகவும் பலவீனமாக இருப்பதை அவர் பார்த்ததில்லை.
"ஜேம்ஸ்?" அவர் மீண்டும் மென்மையாக கூறினார்.
ஜேம்ஸ் தலையாட்டினார் மற்றும் பல நீண்ட, நிலையான சுவாசங்களை எடுத்தார். அவர் கிழக்கே வெறித்துப் பார்த்தார், மூச்சுத்திணறல் மற்றும் இருமல், கண்கள் முழு நேரமும் தண்ணீர். இன்னும் இரட்டிப்பாக வளைந்து, முழங்கால்களில் கைகளை வைத்து, அவர் தலையசைத்தார்.
“அதுவா, பையன்? அது பாஸ் தானா? ”
மூடுபனி மெலிந்திருப்பதைக் காண ஜாக் திரும்பி, அருகிலுள்ள மலைகளின் தெளிவான காட்சியை அளித்தார். இது ஆகஸ்டாக இருக்கலாம், ஆனால் அவை அலாஸ்காவில் இருந்தன, முடிவில்லாத குளிர்காலத்தின் கனவில் தடைசெய்யப்பட்ட நிலப்பரப்பைப் போல பூமியின் கிழக்கு வெள்ளைச் சுவர்கள் நிலத்திலிருந்து எழுந்தன. இங்கிருந்து ஒரு நிழலாக மட்டுமே தெரியும் பனியின் இடைவெளி, சில்கூட் பாஸ். அவர்களை உறைந்த பாறைகளின் அடிவாரத்தில் டாசன் நகரத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் பாதை தொடங்கியது.
இந்த தூரத்திலிருந்தே கூட, தடைசெய்யப்பட்ட பாஸை நோக்கி சில்கூட் தடத்தை நோக்கி மலையேறும் ஆண்கள் மற்றும் குதிரைகளின் இருண்ட கோட்டை ஜாக் செய்ய முடியும்-தங்கத்தின் கனவுகளுடன் கூடிய ஆண்கள், மற்றும் டிலிங்கிட் இந்தியர்கள் தங்கள் சொந்த செல்வத்தை சம்பாதிப்பது முத்திரை குத்தப்பட்டவர்களையும், அவர்களின் கியர்களையும் மலைகள் மீது பெறுகிறது.
ஷெப்பர்ட் மீண்டும் இருமலைத் தொடங்கினார், இந்த நேரத்தில் அவர் உதடுகளைத் துடைத்தபோது, ​​ஜாக் ஒரு பெரிய இரத்த வாசனையைக் கண்டார்.
அது நன்றாக இல்லை. மனக்கசப்பு மற்றும் விரக்தியின் இருண்ட எண்ணங்கள் ஜாக் மனதின் ஓரங்களில் பறந்தன, ஆனால் அவர் அவர்களைத் தள்ளிவிட்டார். அவர்கள் ஒரு ஒப்பந்தம் செய்திருந்தனர், அவர்கள் இருவரும், ஜாக் லண்டன் எப்போதும் அவருடைய வார்த்தையை வைத்திருந்தார்.
அவர் ஷெப்பர்டின் தோளில் கை வைத்தார். “நான் ஒவ்வொரு அடியிலும் உங்களுக்கு உதவுவேன். நான் உன்னை அங்கு அழைத்துச் செல்வேன், எனவே கடவுளுக்கு எனக்கு உதவுங்கள், இல்லையென்றால் நாங்கள் ஒரு பனிக்கட்டி கல்லறையைப் பகிர்ந்து கொள்வோம். நான் இறக்க விரும்பவில்லை, அதனால் நாங்கள் இருவரும் க்ளோண்டிகே வசந்த காலத்தில் எங்கள் பங்குகளை வைத்திருப்போம், ஒரு குவியலை மீண்டும் கொண்டு வருவோம். ”
கடைசியில் சமமாக சுவாசிக்க முடிந்த ஷெப்பர்ட் மெதுவாக ஜாக் கையை விலக்கினார்.
"நான் ஒரு முட்டாள்," என்று அவர் கூறினார், ஒரு கோபத்துடன் எரியும் வார்த்தைகள் வெளிப்படையாக தனக்காக ஒதுக்கப்பட்டவை. "நான் உங்களை ஒருவராக ஆக அனுமதிக்க மாட்டேன்."
"ஜேம்ஸ்," ஜாக் கூறினார், "நீங்கள் இப்படியே வந்துவிட்டீர்கள்."
"ஆமாம், இப்போது நான் அப்படியே செல்ல வேண்டும்." அவர் மீண்டும் பாஸைப் பார்த்தார், கண்கள் அகன்றன. அவர் பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோதும், ஜேம்ஸின் வெளிப்பாடு பயத்திலிருந்து ராஜினாமா வரை துக்கத்திற்கும் வருத்தத்திற்கும் மாறியது.
ஷெப்பர்ட் மெதுவாக நிமிர்ந்து நின்றார். ஆழ்ந்த சுவாசத்தை எடுத்துக் கொண்டு, அவர் தனது பேக்கைத் தோளில் போட்டார். இறுதியாக அவர் உறைந்த மலைகள் மீது திரும்பினார்.
"உமட்டிலா வீட்டிற்குச் செல்வதற்கு முன்பு நான் மீண்டும் கடற்கரைக்குச் செல்ல வேண்டும்," ஷெப்பர்ட் கூறினார். "நான் உங்கள் அன்பை எலிசா மற்றும் உங்கள் தாயிடம் கொண்டு வருகிறேன்."
ஜாக் எதுவும் பேசவில்லை. ஷெப்பர்ட் எந்தவொரு வாதத்தையும் தெளிவாகக் காட்ட மாட்டார்.
"இந்த பயணத்தில் நான் பெரும் முதலீடு செய்துள்ளேன்" என்று பழைய சிப்பாய் சென்றார். “பணத்தை விட, உங்களுக்கு புரிகிறதா? நான் செய்த ஒவ்வொரு விருப்பமும். நான் அனைவரையும் உங்களுடன் இங்கே விட்டுவிடுகிறேன், நீங்கள் அவர்களை டாசனுக்கும் அதற்கு அப்பாலும் கொண்டு செல்வீர்கள் என்று எதிர்பார்க்கிறேன். என்னை வீழ்த்த வேண்டாம், பையன். ”
ஜாக் தலையை ஆட்டினான். "நிச்சயமாக நான் மாட்டேன்."
"நீங்கள் பார்க்க வேண்டாம்," ஷெப்பர்ட் கூறினார். அதனுடன் அவர் வெளியேறினார், அரை உறைந்த மண் வழியாக கரையை நோக்கி திரும்பி, ஜாக் அவர்களின் அனைத்து பொருட்கள் மற்றும் உபகரணங்களையும், இருவருக்கும் போதுமான உறுதியையும் விட்டுவிட்டார்.
ஜாக் அவர் செல்வதைப் பார்த்தார், எலிசா துக்கப்பட வேண்டியதில்லை என்பதற்காக அவர் அதை நல்ல ஆரோக்கியத்துடன் வீட்டிற்குள் கொண்டுவருவார் என்று நம்பினார். தனியாக பயணத்தை மேற்கொள்வதற்கான யோசனையால் அவர் தன்னைத் தொந்தரவு செய்தார், ஏனென்றால் அவரது வாழ்க்கையின் பெரும்பாலான பயணங்கள் தனி முயற்சிகளாக மேற்கொள்ளப்பட்டன, மற்றவர்கள் தங்கள் சொந்த வழிகளைப் பின்தொடர்ந்தாலும் கூட.
ஷெப்பர்ட் நகரத்தின் விளிம்பிற்கு நடந்து சென்று திரும்பிப் பார்க்கத் திரும்பாமல் கடற்கரைக்குச் செல்லும் சாலையில் மறைந்துவிட்டார். அவர் பார்வை இல்லாத தருணத்தில், ஜாக் முகத்தில் ஒரு பெரிய புன்னகை வெடித்தது. தனக்குள் ஒரு விசித்திரமான உற்சாகம் வளர்வதை அவன் உணர்ந்தான். ஷெப்பர்டு மீதான தனது கடமைகளிலிருந்தும் அக்கறையிலிருந்தும் விடுபட்டார்-ஆம், வயதானவரை அழைத்து வருவதில் அவர் உணர்ந்த குற்ற உணர்ச்சியிலிருந்து விடுபட்டவர் his அவர் தனது நடவடிக்கையில் முன்னெப்போதையும் விட அதிக நம்பிக்கையுடன் இருந்தார்.
சில்கூட் பாஸில் உள்ள மூடுபனியைப் பார்க்க அவர் திரும்பினார். அது தன்னை உடல் ரீதியாக இழுப்பதை அவர் உணர்ந்தார், இப்போது அவர் அங்கு ஓடி, இன்றிரவு ஏறிச் செல்ல ஆசைப்பட்டார். பயணத்தின் போது அவர்கள் பாதையில் இறந்த மனிதர்களின் கதைகளையும், தடுமாறி திரும்பிச் சென்ற ஆயிரக்கணக்கானவர்களின் கதைகளையும் கேட்டார்கள். ஷெப்பர்ட் அச்சுறுத்தும் நிலப்பரப்பைப் பார்த்தபோது வாடினார்.
ஜாக் அல்ல. உறைந்த வடக்கு அவரை தோற்கடிக்காது. மரணம் மட்டுமே இப்போது அவரைத் தடுக்க முடியும்.
அதிகாரம் இரண்டு
இறந்த மார்ச்
சாயல் சுற்றியுள்ள வார்த்தை என்னவென்றால், எந்த இடமும் இல்லாத ஒரு மனிதன் சில மாதங்களுக்கு எதையும் விரும்பாமல் சில்கூட் பாதையில் முகாமிட்டிருக்க முடியும். சூடான ஆடைகள், உலர்ந்த மற்றும் உப்பிடப்பட்ட இறைச்சிகள், பதிவு செய்யப்பட்ட பீன்ஸ், வேட்டையாடுவதற்கான துப்பாக்கிகள், கூடாரங்கள்… சாயத்தில் வர்த்தக முத்திரை மற்றும் வன்பொருள் கடை ஆகியவை ஆயிரக்கணக்கானோரை கடற்கரையில் தரையிறக்கும் ஸ்டாம்பேடர்கள் இருந்திருந்தால் அவர்கள் வெளியேறலாம். அந்த பாதையின் பக்கத்திலேயே அவர்களுக்கு தேவையான அனைத்து பொருட்களும். குறிப்பாக மேற்கு திசையில், 3,500 அடி வரை ஏறும், கோடையின் பிற்பகுதியில் கூட வேகமான காற்று பயணிகளைத் தூண்டியது, கைவிடப்பட்ட கியர் எல்லா இடங்களிலும் கிடக்கிறது.
புதிய இறைச்சிக்கான ஆசை இருந்தால், சில்கூட் தடத்தின் கொடூரமான நிலப்பரப்பு அதைப் போதுமான அளவில் வழங்கியது. குதிரைகள் சோர்வுடன் சரிந்தன, விரிசல்களில் கால்களை உடைத்தன, அல்லது பாதை மிகவும் செங்குத்தானதாக மாறும்போது முதுகெலும்புகள் பின்னோக்கி விழுந்தன. சிலர் தங்கள் துயரங்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டனர், மற்றவர்கள் கடின மனதுள்ள மனிதர்களால் வேதனையோடு இறந்துபோனார்கள், அவர்கள் தங்கள் சாடல்களைக் கழற்றிவிட்டு, ஒரு தோட்டாவை வீணாக்க விரும்பவில்லை.
ஷெப்பர்ட் அவருடன் வராமல், ஜாக் ஒளி பயணிக்கும் முடிவை எடுத்தார். கிரேட்சுகளைத் திறந்து, உணவுக் கடைகள் மூலம் வரிசைப்படுத்தி, அத்தியாவசியங்களை ஒதுக்கி வைத்தார். அவர் ஹேலி ஹோட்டலின் உரிமையாளருக்கு விற்ற பயணத்தில் அவர்கள் கொண்டு வந்தவற்றில் பெரும்பாலானவை. ஷெப்பர்டின் ஆடைகளை அவர் மெர்ரிட் ஸ்லோப்பர் என்ற பர்லி, தாடி வைத்திருந்த ஒருவரிடம் வர்த்தகம் செய்தார், அவரை உமாட்டிலாவில் சந்தித்தார். ஸ்லோப்பருக்கு குறிப்பாக சிறந்த வாணலி மற்றும் பல பைகள் காபி இருந்தது, அதில் அவர் பங்கெடுக்க தயாராக இருந்தார், ஜாக் அவர்களின் பாதைகள் பாதையில் சென்றால் அவருக்கு ஒரு கஷாயத்தை மறுக்க மாட்டார்.
இந்த ஒப்பந்தம் ஏற்பட்டது, ஜாக் ஷெப்பர்டின் பொருட்களிலிருந்து கூடுதல் போர்வையை எடுத்துக் கொண்டார், பின்னர் தனது சொந்த உடைகள் வழியாக சென்றார். அன்றிரவு அவர் தூங்கிக்கொண்டிருந்த நேரத்தில், அவர்கள் கொண்டு வந்தவற்றில் முக்கால்வாசி ஒதுக்கி, விற்க அல்லது கொடுத்துவிட்டார். முன்னெப்போதையும் விட அதிக நம்பிக்கை, மனநிறைவுடன் சோர்ந்துபோன அவர், விடியற்காலையில் தூங்குவார் என்று முழுமையாக எதிர்பார்த்தார்.
அவர் நள்ளிரவில் விழித்தபோது, ​​திசைதிருப்பப்பட்டு, எழுந்து உட்கார்ந்து இருளில் மூச்சு விட்டார். நான் டயாவில் உள்ள ஹேலியின் ஹோட்டலில் இருக்கிறேன், அவர் நினைத்தார், பின்னர் ஒரு கூக்குரல் கேட்டது.
ஜாக் மூச்சைப் பிடித்தான். அவர் ஒருபோதும் இருளைப் பற்றி பயப்படவில்லை, ஆனால் அதை மதிக்க கற்றுக்கொண்டார்.
உறுமல் மீண்டும் வந்தது: ஒரு தரைத்தளம், இருக்கக்கூடாது என்று ஒரு எடையின் கீழ் எதிர்ப்பு. நடந்தவர்கள் அமைதியாக அவ்வாறு செய்ய முயன்றனர்.
“யார் அங்கே?” ஜாக் கிசுகிசுத்தான்.
முன்பு ஒரு கதையைப் பார்த்ததாக நினைவில் இல்லாத இடத்தில் ஒரு கதவு திறந்திருந்தது. அவர் மிகவும் அமைதியற்றவராக இருந்தார், அவர் மரத்திற்கு எதிராக கை தட்டையாக இருப்பதைக் காண சில வினாடிகள் எடுத்தன, மேலும் சில வினாடிகள் அவர் அதை மீண்டும் கையைப் பின்தொடர்ந்து, தோள்பட்டைக்கு குறுக்கே, மற்றும் அதன் பின்னால் இருண்ட முகத்தில் தொங்கிக்கொண்டிருந்த முகத்தைப் பார்த்தார்.
“அம்மா?” என்று கேட்டார். அங்கீகாரத்துடன் வீட்டின் பழக்கமான வாசனை வந்தது - பழமையான சமையல் மற்றும் தூபம்.
"அழிவு இருக்கும்," என்று அவரது தாயார் கூறினார், ஆனால் அவரது சொந்த குரலில் இல்லை. தொனி தட்டையானது, பனி போல குளிர்ந்தது, கிட்டத்தட்ட அக்கறையற்றது. "வடக்கில் அழிவு, பெரிய வெள்ளை ம silence னத்தில் மரணத்தின் அழுகை, ஆவிகள் சாட்சி கொடுக்கும்." அவள் அறைக்குள் நுழைந்தாள், ஜாக் அவனது மூச்சைப் பிடித்தான். அது என் அம்மா அல்ல, அவர் நினைத்தார், அந்த யோசனை கேலிக்குரியது-அவருக்கு முன் நிற்கும் பெண் அவரது தாயார், தலைமுடி, முகம் மற்றும் இரவு உடை போன்றவர்களால்-அவரால் அந்த யோசனையை அசைக்க முடியவில்லை. அவளுடைய தோலைப் பற்றி மறைத்து வைத்திருக்கும் ஒரு அந்நியன் தன்னை வெளியேற்ற முயற்சிக்கிறான் போல, அவளுடைய தோற்றத்தைப் பற்றி ஏதோ குழப்பம் ஏற்பட்டது. அவள் பயங்கரமாக கடினமானவள், தோல் கிட்டத்தட்ட ஒளிஊடுருவக்கூடியவள் மற்றும் புதிதாக விழுந்த பனியின் நிழல்.
அவளுடைய தோலைப் பற்றி மறைத்து வைத்திருக்கும் ஒரு அந்நியன் தன்னை வெளியேற்ற முயற்சிக்கிறான் போல, அவளுடைய தோற்றத்தைப் பற்றி ஏதோ குழப்பம் ஏற்பட்டது.
அவர் இதற்கு முன்பு இதுபோன்ற ஒன்றைப் பார்த்திருந்தார். அவள் அவளிடம் பேசியது அவளுடைய ஆவி வழிகாட்டி. அத்தகைய முட்டாள்தனமான ஒரு வார்த்தையை அவர் இதற்கு முன்பு நம்பவில்லை, அவளுடைய தவறான ஆன்மீகத்தை அவர் வெறுத்தார். அவள் அதைக் கொண்டு மக்களை முட்டாளாக்கினாள், அவர்களின் துன்பங்களுக்கு இரையாகினாள்,
அவள் இப்போது என்னை முட்டாளா? நான் இங்கே இருக்கிறேனா, அல்லது நான் வீட்டில் இருக்கிறேனா? அவர் கனவு காண்கிறார் என்று அவர் நினைத்தார், ஆனால் அத்தகைய அறிவு பொதுவாக கனவு காண்பவரின் கட்டுப்பாட்டை வழங்கியது. இங்கே, அவர் கட்டுப்படுத்தப்பட்டார்.
"என் அறையை விட்டு வெளியேறு" என்று அவர் கிசுகிசுத்தார்.
"ஏதோ பின்வருமாறு," அவரது தாயார் சிரித்தபடி கூறினார். இது ஒரு நோயுற்ற வெளிப்பாடு, அது அவளுடைய குரலைத் தொடவில்லை. "இன்னும் நீங்கள் பனியில் இறந்துவிடுவீர்கள், குளிர் ... கிட்டத்தட்ட தனியாக இருப்பீர்கள்." பின்னர் அவள் திரும்பிச் சென்றாள்.
ஜாக் தனது படுக்கையை விட்டு வெளியேற சில நிமிடங்கள் முன்னதாகவே இருந்தது, ஆனால் அவர் கதவை நெருங்கியபோது ஒரு வெற்று சுவரைக் கண்டார். அவர் அதைத் தொட்டார், அது மரம் மட்டுமே. நான் இப்போது உறுதியாக இருக்கிறேன், அவர் நினைத்தார், படுக்கைக்குத் திரும்பிய பிறகு அவனால் தூங்க முடியவில்லை. விடியல் அதன் சுத்திகரிப்பு ஒளியை சாயத்தின் மீது செலுத்துவதை அவர் பார்த்தார்.
கனவில் சிக்காமல், பகல் வெளிச்சத்தைத் தவிர்ப்பதற்குத் தீர்மானித்த ஜாக், அந்த நாளில் சில்கூட் பாஸை நோக்கிய வழியில் முதலில் ஊரை விட்டு வெளியேறினார்.
அவர் இரண்டு குதிரைகளுடன் தனது கிட் சுமந்துகொண்டு, தனது சொந்த பேக் இருபது பவுண்டுகள் இலகுவாக இருந்தது. அவனுடைய தோள்கள் திணிக்கப்பட்டன, அதனால் அவனுக்குள் பட்டைகள் வெட்டப்படவில்லை, சூரியன் வெள்ளை சிகரங்களுக்கு மேலே எழுந்தவுடன் வேகத்தில் புறப்பட்டான், சில்கூட் பாஸின் விரிசல் அடிவானத்தில் ஒளிரும்.
அது நான்கு நாட்களுக்கு முன்பு இருந்தது.
இப்போது அவரது கண்கள் பாதையின் அருகே அழுகிய குதிரைக் குண்டின் துர்நாற்றத்தில் பாய்ச்சின, மேலும் அவர்கள் ஏறும் போது நிலைக்குத் தள்ளும் மற்றவர்களிடமிருந்து முடிந்தவரை தூரத்தை வைத்திருந்தார். அவர் மிகச்சிறந்த நேரத்தை செலவழிப்பார், பெரும்பாலான வெள்ளை மனிதர்களையும், சில இந்திய கேரியர்களையும் விட, நிலப்பரப்பு மற்றும் காலநிலைக்கு பழக்கமாக இருந்தார்.
அவர் தனது கவனத்தை மலை உச்சியில் வைத்திருந்தார், அவரது குறிக்கோள் பார்வைக்கு வந்தது, மேலும் தனக்குத்தானே வைத்திருந்தார். பல முறை சண்டைகள் வெடித்தன, துர்நாற்றம் வீசும் போராளிகளைச் சுற்றி தனது இரண்டு குதிரைகளையும், அவர்களை அறிவுறுத்துவதில் மெதுவாக இருந்த மற்றவர்களையும் அவர் வழிநடத்த வேண்டியிருந்தது, சாத்தியமான இரத்தக்களரியின் கவனச்சிதறலுக்கு நன்றி. ஜாக் ஒருபோதும் சண்டையிலிருந்து வெட்கப்படுவதில்லை, ஆனால் அவர் ஏற்கனவே உயரத்தில் ஏறும்போது காற்றில் ஒரு குளிர்ச்சியை உணர முடிந்தது, மேலும் அவர்களில் யாராவது பேரம் பேசியதை விட குளிர்காலம் விரைவில் வரும் என்று அஞ்சினார்.
சரணடைதலின் குப்பைகள் பாதையின் பக்கங்களை சிதறடித்தன. அவர் கைவிட்ட ஆண்களைக் கடந்து, மீண்டும் டியாவுக்குச் சென்று கொண்டிருந்தார், தோல்வியில் கண்கள் மழுங்கடிக்கப்பட்டன. அவர்கள் தோல்வியுற்றனர், வெட்கப்பட்டனர், ஜாக் அவர்களில் ஒருவராக இருக்க மாட்டேன் என்று சபதம் செய்தார். இத்தகைய தோல்வி அவர்களுடன் வாழ்வது கடினமாக இருக்க வேண்டும், அவர்களுடைய உடல் ரீதியான கஷ்டங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் இருந்தபோதிலும், அவை தாங்குவதில் நிம்மதி இல்லை.
அவர் நடந்து செல்லும்போது, ​​பாதை உயர்ந்து, செல்லும் செங்குத்தான, அவரது கனவின் நினைவுகள் அவரது மனதில் பளிச்சிட்டன. அவர் அடிக்கடி தனது தாயைப் பற்றி கனவு கண்டார், சில சமயங்களில் அவர்கள் ஒருபோதும் இல்லாத சரியான உறவின் கற்பனைகள், அவளது அன்பற்ற தன்மை மற்றும் அவ்வப்போது கொடுமை பற்றிய விளக்கங்கள். அவள் ஒரு கல் மனம் படைத்த பெண்ணாக இருக்கக்கூடும்: ஜாக் ஒரு பையனாக இருந்தபோது, ​​தவறாக நடந்து கொண்டபோது அவனை அடிக்கும்படி அவள் அடிக்கடி அவனது சித்தப்பாவை அறிவுறுத்தியிருந்தாள், மேலும் ஜாக் மீது அவள் கொடுத்த ஒரே பாசம் வீட்டிற்கு ஒரு சம்பள காசோலையை கொண்டு வர முடிந்த நாட்களில் வந்தது. அந்த சமயங்களில் அவள் சமையலறை மேசையில் ஒரு பொய்யின் போது படுத்துக் கொள்ளும்படி செய்தாள், மேலும் சில சிறுவயது தவறுகளுக்கு அவனை அடக்க இறந்தவர்களின் ஆவிகளை அழைத்தாள். அப்போதும் கூட அவர் உண்மையிலேயே நம்பமாட்டார், ஆனால் அந்த செயல்முறை அவரைப் பயமுறுத்துவதை உறுதிசெய்ய அவள் தன்னால் முடிந்ததைச் செய்தாள்.

No comments:

கௌதுல் அஃலம் முஹியுதீன் அப்துல் காதிர் ஜிலானி கத்தசல்லாஹு ஸிர்ரகுல் அஸீஸ்

ஹஸ்ரத் அபு முஹம்மது முஹியுதீன் ஷேக் அப்துல் காதிர் ஜிலானி (ர) (ஜீலானி, கிலானி, கிலானி, அல்-கிலானி என்றும் உச்சரிக்கப்படுகிறார்) ...